PISA (“Uluslararası Öğrenci Değerlendirme Programı”), Ekonomik İşbirliği ve Kalkınma Örgütü (OECD) tarafından üçer yıllık dönemler halinde, 15 yaş grubundaki öğrencilerin kazanmış oldukları bilgi ve becerileri değerlendiren bir araştırma projesi. Türkiye 2003 yılından bu yana PISA’ya katılıyor. 2003'ten bugüne yapılan fen, matematik ve okuma becerilerideki değerlendirmelerde Türkiye’nin puanları artıyordu. Ancak 2015 sonuçları, bu kez 2003'ün bile gerisinde geldi. 2003 yılında 434 olan fen puanı 425'e, 423 olan matematik puanı 420'ye, 441 olan okuma puanı ise 428'e düştü.
PISA 2012 sonuçlarına göre, Türkiye okuma becerilerinde 65 ülke arasında 41'inci sıradaydı, fen ve matematikteki başarısızlıksa daha açıktı. Matematikte 44, fende 43'üncü sıradaydı. PISA 2015 sonuçlarına göreyse Türkiye fende 70 ülke içinde 51'inci, matematikte 48'inci, okumada ise 49'uncu.
Puanlar, 2012 yılıyla karşılaştırıldığında, fende 3 yıl önce 463 puan alan Türkiye'deki öğrenciler 2015'te 38 puan düşerek 425 aldı. Matematik'te de 28 puanlık bir düşüş yaşandı. 2012'de 448 puan alan Türkiye'nin 2015 puanı 420. En büyük düşüş de Türkiye'nin iyi olduğu okuma becerilerinde yaşandı. Tam 47 puanlık düşüşle Türkiye 475 puandan 428 puana geriledi.
Böylece Türkiye, 2006-2015 yıllarında PISA'ya kesintisiz katılan ülkeler arasında puanını en çok düşüren ülke oldu.
Okumada en yüksek performans gösteren Singapur, Hong Kong; fende Singapur, Japonya; Matematikte ise Singapur ve Hong Kong oldu. Okumada Türkiye'nin puanıyla en iyi ülkenin puanı arasında 100 puanlık bir fark var.
Türkiye fen, matematik ve okuma becerilerinde en üst düzey beceri gösteren öğrenci oranını artırmakta her yıl olduğu gibi 2015'te de zorlandı. Üç alanın en az birinde ileri düzeyde performans gösteren öğrenci oranı OECD ülkelerinde yüzde 15,3, Türkiye'de bu oran yalnızca 1,6. Oysa yeni fikirler geliştirecek, ekonomiye katkı sağlayacak kişiler bu öğrenci grubundan çıkıyor. Düşük düzey performans gösterenlerin oranı OECD genelinde yüzde 13, Türkiye'de yüzde 31,2. Bu da öğrencilerin bilgisinin dört işlem, okuma yazma gibi temel becerilerle sınırlı olduğunu gösteriyor.
Sorunun elbette çocuklarda değil eğitim sisteminde olduğu da ortada.
