Geleneksel Afrika heykel sanatının stilize beden ve insan yüzü yorumları Picasso’yu oldukça etkilemişti.

Picasso’nun devrimci, yenilikçi ve tartışmalı Kızlar'ı, modernizmin ve başlıca modernist akımlardan kübizmin doğuşunu simgeler. Avrupa modernist hareketi, 20. yüzyılda sanat, mimari, müzik, dans, edebiyat ve bilim alanlarında yeni ifade biçimlerini şekillendiren kültürel bir devrimdir. Modern sanatçılar geleneklere karşı çıkarak, gerçekliği betimlemekten vazgeçerler; biçimleri deforme etmeyi ve duygusal, soylu, çok boyutlu perspektifleri denerler.

Cézanne, Matisse ve öbür sanatçıların nülerinden kısmen etkilenen Kızlar tablosu, Picasso’nun kübist tarzının başlangıcını temsil ediyor. Picasso, Barselona’da bir genelevde (Avignon bir cadde adıdır) beş kadını resmeder; bunlardan üçü Afrika maskları takmıştır, öbür ikisiniyse sevgilisi Fernande Olivier’yi model alarak yapar. Tarih öncesi İspanyol heykel sanatının biçimlerini uyarlayan Picasso, sevgilisini artık Pembe Dönem (1904-1906) resimlerinin tatlı tonunda resmetmez. Bu kadınlar, gözlerini izleyicinin gözüne utanmazca, adeta cinsel, ahlaki veya sömürgeci yargıya meydan okurcasına dikmiş gibidir.

Fillette à la corbeille fleurie, Picasso'nun Pembe Dönemi'nden.

Picasso, Joseph Condrad’ın Heart of Darkness (Karanlığın Yüreği) adlı romanında ele alınan, Kongo halkının Belçikalılar tarafından katledilmesine karşı yükselen kamu bilincinin farkındaydı. Batılı sanatseverlerin alışık olmadığı tarzları benimseme konusundaki cesur duruşu, Picasso’yu 20. yüzyılın en avangart sanatçılarından biri yaptı.

Pablo Picasso, 1881-1973 yılları arasında İspanya'da yaşadı.

Picasso, Kübizm Dönemi’nden (1909-1914) hemen önceki Afrika Dönemi’nde (1907-1909) Afrika sanatından büyük ölçüde etkilenmişti. Yine de Picasso’nun Afrika sanatından ilham aldığını kimi zaman inkâr etmesi ilginçtir; hatta meslektaşlarından biri onun rahat çalışması için Trocadero Müzesi’nden Afrika sanat eserleri çalmıştı. Avignon’lu Kızlar Picasso’nun tarzını tanımlayan başlıca özelliklerin başlangıcına işaret eder; bunlar uyumsuzluk, geometrik şekiller ve birden çok perspektif kullanımıdır.

Kaynak: Jonathan T. Reynolds, 30 Saniyede Yirminci Yüzyıl, Çeviren: Neşe Akın Özkan, Caretta, 2016.