Şiir

Peşine Düşen Ruhundan Saklanan Pessoa

Takyedin Çiftsüren Por­te­kizli şair yazar Fer­nando Pes­soa, edebi yaşa­mını bir­kaç farklı kim­likle sür­dü­ren biri. Bu kim­lik aldığı mah­las­lar değil. Onun edebi yaşa­mı­nın devamı ve farklı boyut­ları olan kişi­ler­dir. Onla­rın bir doğum, yaşam ve ölüm anları var. Bir­çok esere imza­sını atan bu kişi­le­rin, bir­bi­rin­den ayrı birer poeti­kası bulu­nur. Bu yüz­den dün­ya­nın en ilginç şairi ve yazarı […]

Kendin Olabilme Cesareti: E.E. Cummings’le Sanat, Hayat ve Hissetmekten Korkmamak Üstüne

“Baş­kası olma­yın, ken­di­niz ol. Gece gün­düz sizi başka birine ben­zet­mek için uğra­şan bu dün­yada ken­di­niz olmaya çalış­mak insan­la­rın vere­bi­le­ceği en zor savaş­tır.” Maria Popova “Nehri geç­mek için gere­ken köp­rüyü ancak sen kura­bi­lir­sin,” diye yazar Nietzsche otuz yaşın­day­ken. Nobel ödüllü şair Seamus Heaney ise ondan bir yüz­yıl sonra genç­leri şöyle yön­len­di­rir, “Dene­yi­min ger­çek ve sağ­lam yolu […]

Şiir Duraksadı, Öykü Yazmak Artık Daha Zor

İna­nın şu döne­meçte öykü yazar­lı­ğı­nın önü açık, en şanslı döne­minde o. Hovar­daca har­can­ma­ması gere­ken bir zaman ara­lığı var önünde. Seyfi Gençer Öykü ve şiir ara­sın­daki ilişki öte­den beri konu­şu­lur, tar­tı­şı­lır. Cemal Süreya tara­fın­dan dile geti­ril­di­ğini anım­sa­dı­ğım, öykü ile ilgili “şiirin lepiska saçlı kız­kar­deşi” gibi bir söy­le­yiş kal­mış aklımda. Ancak teyide muh­taç. Ara­dım bula­ma­dım bu sözü. […]

Şair Ölümü

Şairin kim­seye yaranma kay­gı­sı­nın olma­ması şiirini özgürce söy­le­me­si­nin yolunu açar. Dili süs­süz, anla­şı­lır ve sami­mi­dir. Seyfi Gençer Şairin adını ilk defa 1988 yılında duy­dum. Üni­ver­si­tede öğren­ciy­dim. 12 Eylül faşist dar­be­si­nin cılk yara­ları henüz kabuk bağ­la­ma­mıştı. Öyle kola­yına kabuk tut­ma­ya­ca­ğını son­ra­dan anla­ya­cak­tık. Arif Kemal isimli genç bir müzis­yen “Red Tür­kü­leri-1” isimli bir kaset çıkar­mıştı. O zaman­lar […]

Cemal Süreya'nın Yanlışı

Orhan Veli ve arka­daş­la­rı­nın dev­rimi, Cum­hu­ri­yet dönemi çağ­daş Türkçe şiirin sol eli ter­sine takıl­mış bir damar yolu­dur. Şiirin bün­ye­sine giden vita­min­ler de, anti­bi­yo­tik­ler de, kan da, uzunca bir süre bu damar yolun­dan işle­ye­cek. Seyfi Gençer Cemal Süreya’nın “Folk­lor Şiire Ddüş­man” yazısı, şair­le­rin yeni sapak­lar bakın­dığı bir dönemde mey­da­nın orta­sına bıra­kıl­mış hatırı sayı­lır dere­cede etkili bir […]

Sait Faik ile Şiir Gibi Öykü

Tabii Sait Faik deyince ara­maya gerek yok ayrıca. Hangi kitabı, hangi öyküsü olursa olsun, daha ilk cüm­le­ler­den şiiri oku­maya baş­lı­yor­su­nuz, baş­lı­yo­ruz, baş­lı­yor­lar… Haydar Ergülen Sait Faik deyince şiir demeye gerek var mı ayrıca? Bana kalırsa yok, aslında bunun pek önemi de yok. Sonunda onu hep şiirle düşü­nü­yor, anı­yor, sevi­yor, iliş­ki­len­di­ri­yor ve yazı­yo­ruz. Onun yakın­dığı şey […]

Kendi Yangınıyla Yıkananlar: Gülde Kerem Yangını

Bir güneş altında, bir deniz kena­rında bek­li­yo­ruz en son. Bek­li­yo­ruz, şair döner geri, döner belki. Kahraman Çayırlı Nasıl ki bir fil­min açı­lış sekansı çok önem­li­dir, o filmi doğru anla­ya­bil­mek için, bir şiir kita­bı­nın nasıl açıl­dığı da çok önemli. Melih Cev­det Anday’la açı­yor Harun Atak, yeni kitabı Gülde Kerem Yan­gını’nı. İlk işa­ret­leri alı­yo­ruz böy­lece. Harun Atak’ın bir […]

Poetik İmge Nedir? (Şiir’de “İmge” Nedir, Nasıl Kurulur)

İmge­le­ri­niz, kolek­tif bilin­çal­tına, onun çekir­dek yapı­ları arke­tip­lere eri­şe­bil­meli ve izlek ola­rak, sizin biri­cik kişi­sel yaşan­tı­nı­zın öte­sinde başka başka birey ve top­lu­luk­la­rın ortak­laşa yaşa­dık­ları reali­te­leri imle­yen yapıda olma­lı­dır. Serkan Engin Fel­sefi anlamda imge­nin tanımı, “Nes­nel ger­çek­li­ğin insan zih­nin­deki yan­sı­ma­ları” şek­lin­de­dir. (Fel­sefe Söz­lüğü, Orhan Han­çer­li­oğlu) Yani “gece imgesi” dene­bi­lir fel­sefi anlamda, ama Şiir’de “gece” söz­cüğü tek başına imge […]

Şükrü Erbaş • Tanrım, Nasıl

Cad­de­ler bu yükü nasıl kal­dı­rır Tan­rım Bu kala­ba­lık fazla Bu akşam fazla Bu yağ­mur fazla   Oda­lar Tan­rım nasıl daya­nır bu boş­luğa Akşam­lara kadar Sabah­lara kadar Uzak­lara kadar   İnsan sev­gi­siz Tan­rım nasıl yaşar Bunca arzu­dan sonra Bunca büyü­den sonra Bunca göz­ya­şın­dan sonra   Zaman Tan­rım nasıl büyü­tür bizi Güzel­lik olmasa Yal­nız­lık olmasa Unut­mak olmasa   Ölümü insan nasıl kabul eder Tan­rım Ağaç­lar yaşar­ken Çocuk­lar yaşar­ken […]