Home Öykü Kısa Kısa Öykü Mesut Barış Övün • Kendisi ve Sonu
Mesut Barış Övün • Kendisi ve Sonu

Mesut Barış Övün • Kendisi ve Sonu

618
0

– Hayat çok güzel değil mi sizce de, diye sordu birden.

– Nereden çıktı şimdi bu, dedim. Dedim ya, aslında bu tip çıkışlarına öteden beri alışkındım.

– Bilmiyorum ki, dedi, öyle aklıma geldi işte. Yani insana bir sürü şey sunuyor hayat, o kadar çeşitli ki. Bir çok şey yapabilirsin.

– Orası öyle, dedim.

– Ve hep sürprizlere açık. Her yeni gün karşına güzel bir şey çıkarabilir. Zenginlik yani. Bugün hayal ettiğin bir şey yarın gerçek olabiliyor. Size de öyle gelmiyor mu, şöyle bir düşününce. Hayat çok ilginç değil mi yani?

– Doğrusunu istersen, dedim, arkama yaslanıp, ben de aynı şeyi yazmakla ilgili düşünürüm…

– Nasıl yani? diye sordu, çocuksu bir merakla.

– Yanisi şu, diye devam ettim. Edebiyat ya da sadece yazı yazmak diyelim, bu da çok verimli bir alandır, hayatı, bahsettiğin çeşitliliği göstermek için sana bir sürü imkân verir. Anlatacak çok şey vardır. O kadar ki sonsuza kadar gider. Bazen hangisini yazayım diye şaşırırsın.

– Galiba haklısınız, dedi.

– Ayrıca tür meselesi de var, diye devam ettim. Yaşadıklarını ister şiire dök, ister öyküleştir. Yani yapabilirsen. Bir şeye mi tanık oldun, bir duyguya mı ulaştın, ondan günlük bir not da çıkarabilirsin, bir roman da. Yani yapabilirsen. Ve bu çok güzel bir şey. Demek istediğim, bu alanda da çeşitlilik had safhadadır.

Düşündü, kollarını kavuşturmuş bir şekilde masaya doğru eğildi,

– Edebiyatı çok iyi bilmiyorum, dedi, ama sanırım ne demek istediğinizi anlıyorum.

Onunla bir süre daha hayatın çeşitliliği üzerine konuştuk. Sonra iki yıl kadar önce intihar eden arkadaşını anlattı bana.

(618)

Yorum yaz