Home Kadir Işık

Kadir Işık

Moskova: “Novodeviçi mezarlığı açık hava heykel müzesinden farksız.”

Kar­şımda Kris­tof Kolomb hey­keli, arka­sında Krem­lin görü­nü­yor. Rusya’nın Amerika’ya hediye etmek için yap­tır­dığı hey­keli Ame­rika kabul etme­yince neh­rin içine yer­leş­tir­miş­ler. Kadir Işık Mos­kova onuncu yüz­yılda Slav­lar tara­fın­dan yedi tepe üze­rine kuru­lan koz­mo­po­lit bir şehir. Adını için­den kıv­rı­la­rak akan nehir­den alı­yor. Rusya’ya git­me­den Kiril alfa­be­siyle Latin alfa­besi ara­sın­daki farklı harf­le­rin oku­nu­şunu öğren­dim. Böy­lece Rusça oku­mak hem […]

Sydney: Kalabalık, turistik ve her renkten insan...

Gök­de­len­le­rin ara­sında yer alan bir­bi­rin­den büyük park ve bah­çe­le­rin birin­den çıkıp birine gir­mek müm­kün. Bu park­la­rın çoğunda sadece Avustralya’da yaşa­yan hay­van­lar var. Syd­ney­li­ler kibar, sıcak­kanlı ve yar­dım­se­ver insan­lar. Kadir Işık On iki saat­lik uçak yol­cu­lu­ğun­dan sonra Hong Kong’a per­şembe sabahı indim. Çar­şamba günü­nün yarısı saat far­kın­dan dolayı kay­boldu. Chek-in işlem­leri için kon­tu­run önün­deki uzun kuy­rukta […]

Liviv: "Türkiye’den geldiğimi söylemedim..."

Her adım başında tarihi bir mekân, müze, kilise, sanat evi var. Sokak­lar canlı, cad­de­ler kala­ba­lık. Sokak müzis­yen­leri bir­bi­rin­den farklı enst­rü­man­lar çala­rak şeh­rin ruhunu her daim canlı tutu­yor. Kadir Işık Kira­la­dı­ğım oda şehir mer­ke­zinde tarihi bir bina­nın beşinci katı. Yük­sek tavanlı odamda Sov­yet döne­min­den kalma kuy­ruklu bir piya­noyla ondan da eski bir kol­tuk takımı var. Çan­tamı […]

Trans Sibirya: "Savaşın kutsallığı atfedilen bu meydanların çoğunda Sönmeyen Ateş’ler bulunuyor."

Paulo Coelho bir kita­bında, dün­ya­nın en güzel kadın­la­rı­nın Sibirya’da oldu­ğunu söy­lü­yor, hak­kını tes­lim etmek gere­ki­yor. Ayrıca, keşke benim de param olsa da gez­sem diyen­lere, seya­hat etme­nin para değil, cesa­ret işi oldu­ğunu söy­lü­yor. Kadir Işık Dün­ya­nın en uzun demir­yolu Trans Sibirya, Moskova’dan Vladivostok’a 9288 km. Trans Sibirya tre­nine Moskova’dan bin­dim. Birinci sınıf yol­cu­la­rın bulun­duğu vagon­lar iki­şer […]

Persepolis: Kutsal Güneşin Aydınlattığı Şehir

Büyük İsken­der, Pers ordu­sun­dan sayıca az olma­sına rağ­men dahi­yane bir planla kısa sürede Pers­leri boz­guna uğra­tıp şehri ele geçi­rir. Şeh­rin güzel­liği ve şata­fatı kar­şı­sında nutku tutu­lan İsken­der, Cen­net benim oldu, der şehre gir­di­ğinde. Kadir Işık Gün­ler­den cumar­tesi, İran’da haf­ta­nın ilk günü, saat saba­hın yedisi, sır­tımda çanta, Şiraz oto­ga­rın­da­yım. Persepolis’e git­mek için Merv­desht mini­bü­süne bini­yo­rum, kısa […]

İsfahan, Dünyanın Öteki Yarısı, Nefs-i Cihan...

Tepede otu­rup şehri sey­re­di­yo­rum. Çölün orta­sında bir vaha, tek bir otun bit­me­diği dağ­la­rın ve tepe­le­rin ara­sına giz­le­nen İsfa­han, kızın yeşil göz­leri kadar güzel ve çekici. Kadir Işık Şofö­rün arka­sın­daki kol­tukta otu­ran kıza, Arap alfa­be­siyle yazılı bileti gös­te­re­rek kol­tuk numa­ramı sor­dum. İran­lı­la­rın ne kadar yar­dım­se­ver oldu­ğunu söy­le­meme gerek yok. Kızın koca­man, yem­ye­şil göz­leri vardı. Gece yarısı, […]

Tahran: "İran’da gece hayatı evlerde yaşanıyor."

Kız­lara, neden kadın­la­rın mak­yajı bu derece abart­tık­la­rını soru­yo­rum. Bunun, rejime karşı bir çeşit baş­kal­dırı oldu­ğunu söy­lü­yor­lar. Kadir Işık Azadi mey­da­nına yakın bir yerde oto­büs­ten indim. Hızlı akan tra­fi­ği­nin için­den kar­şı­dan kar­şıya geç­mek Rus ruleti oyna­mak gibiydi. Mey­da­nın orta­sın­daki kule, 1971 yılında Pers İmparatorluğu’nun kuru­lu­şu­nun 2500. yılında yapıl­mış. Dev­rim­den önceki adı Şeh­yad. Üst katı müze olan […]

Şems’in Memleketi, Şairler Diyarı Tebriz

Sivil polis geldi cep tele­fo­numu aldı. Gazel’e kızdı, Yasak oldu­ğunu bil­mi­yor musun, niye fotoğ­raf çeki­yor­sun, dedi. Gazel, Çek dedi, ben de çek­tim, ne yapa­yım, dedi. Alt­tan almı­yor, dedesi savaş gazisi, ayrı­ca­lık­ları var. Kadir Işık Bakü’den Şems’in mem­le­keti, şair­ler diyarı Tebriz’e yol alı­yo­rum. Oto­büs­teki yol­cu­lar­dan çoğu hasta, Tebriz’e dok­tora gidi­yor­lar. Yan kol­tu­ğumda otu­ran Gazel tatil­den dönü­yor, güneşte […]

Kahire ve her üç kişiden birinin asker, polis veya güvenlik elemanı olduğu Mısır...

Saba­hın erken bir saatinde, düş­manı kah­re­den şehir anla­mına gelen Kahire’deyiz. Oto­garda bir tak­si­ciyle sıkı bir pazar­lık sonunda, Kahire’nin iç içe geç­miş beton yığını bina­ları ara­sında Tah­rir mey­da­nın­daki Kahire ulu­sal müze­sine gidi­yo­ruz. Kadir Işık Bir gün önce safa­ride, Kahire’ye bera­ber gide­lim, dedi Turan. Akşam saat sekizde Şarm ter­mi­na­lin­den Kahire oto­bü­süne bini­yo­ruz. Oto­bü­sün yarısı bizim gibi, Kahire’yi, […]

Şarm El Şeyh: “Doğuya seyreden bir gemide batıya koşturuyoruz.”

Bir tabe­lada, “Barış şehri Şarm’a hoş gel­di­niz” yazı­yor. İsrail ile Filis­tin ara­sında ve ulus­la­ra­rası bir­kaç barış görüş­mesi Şarm’da yapıl­mış, o tarih­ten sonra şeh­rin adı barış şehri ola­rak anıl­mış. Kadir Işık Sabaha karşı saat üçte, iki buçuk saat­lik bir uçak yol­cu­lu­ğun­dan sonra Şarm’dayım. Hava­ala­nın­dan çıkar çık­maz tak­si­ci­ler etra­fımı sardı. Ace­lem yok, hava güzel, bir banka otu­rup […]