Home M. Hakkı Yazıcı

M. Hakkı Yazıcı

M. Hakkı Yazıcı • Oya

“Oya! Oyaa! Oooya­a­aaa!” Sabah erken saat­lerde Kartal’dan met­roya bin­miş­tim. Şan­sıma önüm­deki yer boşal­mış, otur­muş­tum. Sevin­miş­tim, zira yolum uzundu. Yor­gun­dum, uyku­luy­dum, hemen dal­mı­şım. Bir son­raki istas­yonda, Soğanlık’ta, bir ada­mın han­çe­re­sini yır­tar­ca­sına “Oya” diye bağır­ma­sıyla ken­dime gel­dim. Orta yaş­la­rında, göz­lüklü, sakallı bir adamdı. Gür, davudi bir sesi vardı. İnen, binen yolcu kala­ba­lığı dağı­lınca ses­siz­le­şen pero­nun içinde sesi yan­kı­landı. […]

M. Hakkı Yazıcı • Eniştemle Aşk Yaşıyoruz

Bal­kona çıktı. Kor­ku­luk­lara iki eliyle sıkıca tutu­nup, bah­çeyi daha iyi göre­bil­mek için biraz aşa­ğıya doğru sarktı. Bu yaz begon­vil­ler erken açmıştı, bahçe şim­di­den mora kes­mişti. Çiçek­ler, yerini sev­miş, benim­se­miş, evine sarıl­mış­lardı. Açmış da açmış, coş­muş­lardı. Eve güzel­lik kat­makla kal­ma­mış, sokağa da bir kat­kı­mız olsun diye taş­mış­lardı. Diğer evlerde de durum farklı değildi. Yani kısa­cası ada […]

M. Hakkı Yazıcı • Yalnızlık Başa Bela

Uyan­sam, kalk­sam artık. Günün ilk vapur­la­rı­nın düdüğü. Sabah ezanı okun­muş. Ay henüz kay­bol­ma­mış. Bir­kaç martı sesi. Rüya görü­yor­dum, kötü rüya­lar… Sınav günüydü, çalış­ma­mış­tım, oto­büsü kaçı­rı­yor­dum, ayak­la­rım ağır­laş­mıştı, göm­le­ğimi giy­meyi unut­muş­tum. Hiç kim­se­nin sor­ma­dığı, merak etme­diği bir dip­lo­mam var dolapta. İşsi­zim. Yal­nı­zım. Kapımı kimse çal­maz. Bili­yor musu­nuz çok baht­sı­zım ben, çok. Balık olsam vapur çar­par. *** Ve içe­ride […]