Home Nazlı Kırcı

Nazlı Kırcı

Nazlı Kırcı • Denize Doğru

Babama, “Onu ben götü­re­bi­li­rim,” dedim, “koluna gire­rim, yavaş yavaş gide­riz.” “Olmaz,” dedi, “sana güve­ne­mem, tek başına git. Neden onu da götür­mek isti­yor­sun? Yoruldu kadın. Hem geç oldu.” Bahane. Gel­mek iste­mi­yor, hepsi bu. “Nere­den bili­yor­sun yorul­du­ğunu, sor­dun mu?” Cevap ver­mi­yor. Kane­pede uzan­mış, göz­leri kapalı. Az sonra uykuya dala­cak. Baba­an­nemi de alma­dan çık­mak iste­mi­yo­rum. Bir kere­cik des­tek olur […]

Nazlı Kırcı • Gelincikler

Mut­fağa gir­di­ğinde kocası bıçağı bile­meyi bıraktı. “Önce kah­val­tını etsey­din.” Bıça­ğın ağzını par­ma­ğına usulca sür­ten Mahir dönüp, “Şu işi bir hal­le­de­yim, sonra,” dedi. Tez­gâh­ta­ki­leri beze sardı, bah­çeye çıktı. Camın önüne geçti Nes­rin. Gün ağar­mıştı ama tepe­lerde sis vardı hâlâ. Gece yağan yağ­mur­dan sun­dur­ma­daki taş­lar ıslan­mıştı. Mahir bir elinde kürek, öbü­ründe sapın­dan kav­ra­dığı satırla bahçe duva­rı­nın yanına […]