“İş dünyasının yeni merkezi Maslak’taki plazalardan, Yedikule’ye, sur dibindeki bostanlara, yeraltı efsanelerine uzanan bir İstanbul romanı: Zamanın Kapıları, İstanbul’un Öteki Yüzü”
Ayşe Övür’ün yeni romanı Zamanın Kapıları, İstanbul’un Öteki Yüzü geçtiğimiz ay Remzi Kitabevi etiketiyle okurla buluştu. İstanbul Üniversitesi Klasik Arkeoloji eğitimi alan Övür, yüksek lisansını aynı üniversitenin Eskiçağ Tarihi bölümünde tamamladı. Yazarın geçtiğimiz yıllarda Sahra 1911 ve Botter Apartmanı adlı iki romanı yayımlandı.
Bir şirkette yazılımcı olarak çalışan Sinan ile ünlü bir politikacının kızı inşaat yüksek mühendisi Nevra arasında ortak arkadaşlarının bir proje çalışması için tanıştırmasıyla başlayan ve her geçen gün derinleşen aşk, romanın merkez izleğini oluşturuyor. Her iki karakterin de geçmişten gelen sırları var, her biri yavaş yavaş ortaya çıkmaya başlıyor. Sinan, özellikle çocukluğu ve gençliğinden kaynaklanan korkularının üzerine gitmeden eskisi gibi yaşam sürmekle, aşkın kendisini değiştirip dönüştürmesine izin vermek arasında gidip geliyor. Sinan’ın yaptığı seçimin derinleşip derinleşmeyeceği, bu çatışmanın nasıl sonuçlanacağı meselesi romanın en temel merak unsurlarından biri. Sinan cep telefonu, kartvizit kullanmaz, stresli olduğunda rahatlamak için gizli üyelikle girilen dövüş kulübü tarzı bir mekâna gider. Sırlarının ortaya çıkmasından korktuğu için güçlü görünmeye çalışır, kendini gizler. Âşık olmamak, dış dünyadan uzak olmak için gece gündüz işine odaklanır. Bazen çocukluğunu anımsar: Yedikule Bostanları’nda babası yerine koyduğu Roman Arif’in yanında çalışmış. Masallar, hikâyeler, anılar ve efsanelerle birlikte mahzenler, zindanlar, sarnıçlar ve tüneller de görünür olmaya başlar.
Sinan, lisede yeteneklerini keşfeden öğretmeni aracılığıyla farkında olmadan sanal suçlar dünyasına giriyor. Şifre kırmak, virüs programları geliştirmek derken sonunda hacker oluyor. Gençliğinde uluslararası bir suç şebekesine yardım ettiği için cezaevine giren Sinan’ın hayatı; profesörlük unvanı aldığı yıl İstanbul Üniversitesi’ndeki araştırma ekibiyle Birleşmiş Milletler adına çocuk cezaevleri hakkında bir rapor hazırlayan Meryem Tunalı sayesinde değişiyor. Başka bir suç şebekesini çökertiyor ve karşılığını alıyor. Güç istenciyle kendini var eden karanlık bir dünya; çocukluk kaygıları ve gençlik travmalarının yetişkinliğe etkilerine ek olarak İstanbul’un öteki yüzü de yavaş yavaş görünür oluyor. Roman belirsizliklerle dolu, merak uyandırıcı bir girişle açılıyor ve son bölüme kadar gizem sürüyor. İlk bakışta ana hikâyeyle ilgisi yokmuş gibi duran olaylar birleşip bir bütün oluşturuyor.
Zamanın Kapıları, İstanbul’un Öteki Yüzü'nün merkezinde mekân olarak yazarın bir önceki romanı Botter Apartmanı’nda olduğu gibi yine İstanbul-Maslak ve Yedikule- var. Kentin altındaki tüneller bir metafor olarak insanların ve İstanbul’un görünmeyen öteki yüzüne karşılık geldiği gibi dişil yapısı nedeniyle doğumu, bir dünyadan başka bir dünyaya geçişi de sembolize ediyor. Sinan’ın yazdığı kitabın özelliklerine gelince, romanın her bölümünün girişinde bu kitaptan alıntı cümleler yer alıyor. Bir tür bilgeliğin yansıması olan bu cümleler ilgili bölümün içeriğiyle ilişkili ve bu cümlelerin hepsi “insan”la başlıyor. Bir tür aforizmalar kitabı bu. Yolculuk, öze ulaşma çabası, varoluşun anlamı gibi kavramlar araştırılıyor. İlk bölümün aforizması aslında romanın iletisi de diyebiliriz: “İnsan, sonsuz bilinmezliğin ortasındaki bu gezegende var olabilmek için ‘bir anlama’ ihtiyaç duyandır.” Romana göre bu anlam aşk. Ölüm ve doğum arasındaki döngüyü anlamlı kılan en önemli kavram olan aşk romanın temel iletisini oluşturuyor.
“İş dünyasının yeni merkezi Maslak’taki plazalardan, Yedikule’ye, sur dibindeki bostanlara, yeraltı efsanelerine uzanan bir İstanbul romanı: Zamanın Kapıları, İstanbul’un Öteki Yüzü”
