Baldwin’in değişime olan inancı ve hayat tutkusu Eddie S. Glaude Jr.’ın akademik çalışmasında yankılanıyor.
Birçok kişi için Baldwin’in yazdıkları, ırkçılık karşıtı hümanizmin temelini oluşturmakta, ancak bu gerçeğin altı en çok Eddie Glaude’ın Begin Again’inde (Tekrar Başla) çiziliyor. Birkaç yıldır Baldwin üzerine ders verdiği Princeton Üniversitesi'nde Afro-Amerikan Çalışmaları bölümü profesörü ve başkanı olan Glaude aynı zamanda siyahilerin en çok saldırıya uğradığı, 1882 ve 1968 yılları arasında linç edilen kişi sayısı 581 olarak kayıtlara geçen Mississippi'deki Jackson County'nin de yerlisidir. Glaude bu kitabı yazma nedeninin, 2016’da Trump’ın seçilmesinden doğan umutsuzluktan kaynaklandığını anlatıyor: “Milyonlarca beyaz Amerikalı, Trump’ı seçti ve sonuçlarıyla biz uğraşacaktık.”
Eddie Glaude
Glaude bunu ve babasının kuşağının yaşadığı travmatik geçmişi düşünürken Baldwin’e yöneldi. Baldwin yaşadığı dönemde hem önemli biri hem de bir anomali olarak görülüyordu. Kendisi gibi Harlem’den gelen siyahi bir gencin ailesiyle ilişkisi ve hayatını gözler önüne serdiği yarı otobiyografik romanıyla yirmili yaşlarında ün kazanan Baldwin, otuzlu yaşlarında Giovanni'nin Odası ve Bir Başka Ülke adlı romanlarında beyaz ve eşcinsel kahramanların gözünden yazmaya cesaret etmiş olan bir yazardı. Baldwin, aşk, Amerika'nın çok ırklı bir toplum olacağı günlere olan inancı ve hem siyah hem de beyaz Amerikalıların bir gün kurtulacağına dair ümidi üzerine defalarca yazdı. 1960’lara gelindiğinde, şiddet ve direniş iyimserliğin yerini aldığında Baldwin’in sesi daha sert bir hâl aldı ve liberallere karşı toleransı azaldı. Baldwin’e sorulan soruysa şuydu: Beyaz Amerikalılar onun bütün bu uğraşlarına değer miydi?
Düşüncelerinin paralellik gösterdiği Martin Luther King öldürüldüğünde Baldwin ve çağdaşları zor zamanlardan geçti. “Mahvolmuştu,” diye açıklıyor kitabında Glaude. “Beyaz üstünlüğünün milyonları yoksullaştırdığı gettolarda olup bitenlere tanık oldu. Kitlesel hapsetmenin başlangıcını ve bunun siyah topluluklar üzerindeki etkisini gördü. Ayrıca alt üst edilmiş umutların ve beklentilerin üzüntüsünü de hissetti. On iki yıl sonra Reagan’ın başkan seçilmesine tanık oldu – ırk meseleleri söz konusu olduğunda Amerika’nın değişmeyeceğinin açık bir göstergesi.” Glaude’a göre siyahilerin şimdiki deneyimleri, Reagan devriminin yükselişiyle siyah özgürlük hareketi çökerken Baldwin ve diğer pek çok kişinin uğraştığı durumdan farklı değil. Baldwin’in umutsuzluk çağında takındığı güçlü tutum, örnek alınması gereken bir davranış.
Baldwin’in edebi başarısının doruklarına ulaştığı 1963’ten sonra kendini “politika ve öfkesine” kaptırdığını ve 1972’de kariyerinin düşüşte olduğunu destekleyen görüşlere karşı çıkan Glaude, bize Baldwin’i “sonuna kadar okumamızı” öneriyor. Böylece yazarın, kalemini umutsuzluğu yenmek için kullandığını görebileceğimizi söylüyor. Böylesine karanlık zamanlara tanıklık etmiş olması, yaşadığı toprakta her şeyin daha iyi olacağına inanması ve insan sevgisi Baldwin’in yazar ve insan olarak büyüklüğünün göstergesi.
Kaynak: Guardian
