Sana bembeyaz bir kazak öreceğim… Kar gibi, bulut gibi. Ortasında bir kuş olacak, serçe gibi minimini. Kırmızı olacak kuş. Gül gibi, kiraz gibi.
Baban mı? Gelecek tabii. Az kaldı. Gelecek. Havalar bahara çalsın. Hele şu karlar bir dursun. Hele bir soğuklar kırılsın. Cemre suya düşsün. Bahçemizdeki papatyalar baş göstersin. Gelecek. Papatyalar haber verecek: Ceylan baban gelecek. Sabret gelecek.
Ben mi? Özlemez olur muyum kızım. Kocamdır o benim. Ceylan'ın babası, Akasya’nın da kocası. Bak şu çekyatın altındaki kazaklara, atkılara, şapkalara, çoraplara. Kötü olmasın diye de naftalin koydum aralarına. Baban gelecek ev buram buram naftalin kokacak. Baban gelecek önce Ceylan’ı öpecek, sonra da Akasya’nın alnına dudağı değecek.
Neden gitmeyecekmişsin okula? Neyin eksik senin? Önümüzdeki güze okula başlayacaksın. Defterin de olacak; küçük, papatyalı, bahçedekiler gibi. Önlüğün olacak masmavi, deniz gibi. Yakalığın olacak kar gibi, süt gibi. Üzerine ben işleyeceğim kırmızı iplikle. Ceylan yazacağım. Saçında bir kurdele de olacak tabii. Ayşe’ninkinden daha güzel olacak. Baban sana kalem de getirir hem. Simsiyah kömür gibi. Tepesi de silgili.
Okumaz olur musun hiç. Okuyacaksın tabii. Okuduktan sonra da yazacaksın illa ki. Babana mektupları da sen yazarsın belki. Ben sana kitaplar alırım hem. Rengârenk, içi masal dolu, kırmızı başlıklı kız ile tilkili.
Çok mu özledin. Ah yavrum, kuzum benim. Babası da özlemiştir Ceylanı’nı değil mi dağlardaki minik serçe sürüleri? Ceylan uyuyacak. Kalkacak, uyuyacak. Tekrar kalkacak. Papatyalar açacak. Kış gidecek kışt kışt! Babası gelecek, Ceylan’ı öpecek, bu Allah’ın emri. Haydi, kuzum uyu artık, yoksa bu gece hiç biter mi?
Hiii! Yine alnın terli terli. Gece rüyanda kim korkuttu bakim seni? Babanı kurtlar mı ısırdı, çiğ çiğ. Ah! Kuzukulağım, dağlardaki kekik kokulu Ceylan’ımı korkutan kurtlar da kimin nesi! Ceylan kahvaltısını yapacak şimdi, sütünü içecek, yumurtasının üzerinde ekmeğini gezdirecek. Kurtlar babasını asla yiyemeyecek. Uçun kuşlar uçun. Ceylan babasını hep bekleyecek.
Nee! Düştün mü? Çıkar bakalım şalvarını da yamayayım yırtık yeri. Dikkatli ol kızım bak bu yara nasıl da acıtır dizini. Bu şalvarı istemiyor musun? Şimdi idare etsen yamayla, baharda gelir baba; rengârenk, pembeli morlu, çiçekli böcekli bir şalvarla?
Ceylaan! Gel kızım, bırak tavuklarla oynamayı. Bak en sevdiğin börekten yaptım. İçi patatesli kıymalı. Otur karşıma, saçların da nasıl uzamış ip gibi, kış gibi. Keselim mi kızım, bit olursa daha kötü olur sanki? Tamam tamam. Bir tutam da sakla. Ne yapacaksın peki sakladığın bir tutamı? Ah benim ismi gibi ruhu da narin Ceylan kızım. Mektubun içine koyacakmış saçını Ceylan. Babası açtığında mektubu, alsın, koklasın diye saçı. Belki o zaman kuşları görür de ağlar durur babası. Güzel koksun diye de kesilmeden son kez, yıkayacak Ceylan, gül sabunuyla başını.
Yardım mı edeceksin bana? Kıyamam sana nasıl da düşünceli. O halde al bakalım şu süpürgeyi. Koridoru süpür bakalım Ceylanım. Kapı dışarı et ne var ne yok bütün pisliği. Hem bak baban gelecek, bakacak Ceylan anasına yerdim ediyor. Ceylanım diyecek öpecek, sırtında seni gezdirecek. Ben şimdi sana süt kaynatayım, taze, mis gibi. Alsın yorgunluğunu olur mu? Hem annen sana türkü okur belki. Sen de dizinde yatarsın illa ki.
Kimler? Ayşe ve Gülçiçek mi? Gelsinler, başımız üstüne tabii ki. Ben size mayalı yapayım şimdi. İçi de bol bol çökelekli. Oturun kızım oturun ayakta kalmayın. Siz oynayın ben birazdan yetiştiririm sıcacık, yersiniz. Anneleriniz nasıllar iyiler dimi? Maşallah maşallah. Yeni aldı demek baban o kapıdaki traktörü. Kazasız belasız, kazasız belasız. Aaa ne güzel bez bebek. Anladım, baban aldı doğum günü hediyesi. Ceylan. Kızım… Ceylanım hadi çık tuvaletten artık tamam, ağlama gittiler bak hiç sesleri yok ki…
Hayır olsun Ceylanım. Bu saatte uyandırıp seni yanıma getiren ne ki? Eğme bakayım başını öyle önüne, sanki suçluymuşsun gibi. Ne olmuş altını ıslattıysan sanki. Annen bak nasıl da ısıttı burayı, sıcacık. Gel donunu değiştirelim, hemen kıvrıl yanıma, kıvrıl da uyuyalım. Rüyamızda babayı mı görelim. Olur Ceylan’ım, görelim. Siz de duydunuz mu bahçedeki papatyalar, dağdaki serçeler, ormandaki baykuşlar, tarlalardaki kargalar siz de uyanın, duyun bizi. Biz babayı göreceğiz rüyamızda. Haber edin siz de babaya. Fısıldayın bütün otlara, kayalara.
Dur bakayım. Aç ağzını. Boğazın da kötü olmuş. Ağlama kızım, annen sana kaynatacak şimdi nane limon. Şifa olacak her bir yudum. Aman sıkı sıkı örtelim üzerini. Terle bol bol. Evet. Baba gelecek, baba gelecek Ceylan’ı böğürtlen toplamaya götürecek. Ceylan’da oturup güle oynaya yiyecek.
Ceylan! Gel bak kuzum. Babandan mektup var. Ceylan’ı çok özledim diyor. Kocaman olmuştur şimdi diye de ekliyor. Kocaman oldun demi kızım? Anasının dağ kekiği… Bak baban fotoğraf da göndermiş. Yok, yok yaşlanmamış, fotoğraf biraz eprimiş. Ne? fotoğrafı yastığının altına mı koyacaksın. Olur kuzum. Ceylan babasını yastık altında saklayacak. Babası bunu elbet görecek, hissedecek.
Hadi gel babana mektup yazalım. Gel otur yanıma, otur da söyle ne yazalım. Bu kadar mı? Başka yok mu? Sadece ‘Özledim’ mi? Olur kızım, yazalım. Unutmadan, getir tutam saçını içine koyalım, akşama kalmadan da postalayalım.
