Matematikçi ve sanatçı Robert Bosch, iki disiplini bir araya getirerek çetrefilli, labirent benzeri, “optimize edilmiş” bir sanat yapıyor. Bosch, karşısına çıkan bazı kısıtlamaların üstesinden gelmek için eserlerini matematiğin ve bilgisayarların yardımıyla yaratıyor.
Bosch’un eserlerinin arka planında “gezen satıcı” sorunu yer alıyor. Bu sorun, birçok farklı yere uğraması gereken satıcının, aynı yere ikinciye ayak basmamasına odaklanıyor ve Bosch da sanat eserlerinde bu problemi çözmeye çalışıyor. Amaç, satıcının her noktadan sadece bir kez geçerek en kısa ve en verimli yolu seçmesi. Bosch bu senaryoyu kendi eserlerinde uyguluyor ve satıcıya rota çıkarıyor. Bu da Bosch’un her eserinin sadece devamlı ve uzun tek bir çizgiden oluştuğu anlamına geliyor.
Bosch “İçimdeki matematikçi, optimizasyon problemlerinde kısıtlamaların oynadığı role hayranlık duyuyor. Bazen sorunu çözmeyi inanılmaz derece zorlaştırıyorlar. İçimdeki sanatçı da kısıtlamaların sanatta sahip olduğu role hayran. Tüm sanatçılar bazı kısıtlamalarla karşılaşıyor, bazıları da kendi kendilerine kısıtlamalar getiriyor” diyor.
Bosch’un eserlerindeki karmaşıklık, uğranılacak nokta sayısına göre değişiyor. Örneğin Bosch’un yeniden yarattığı Van Gogh otoportresinde, uğranılacak 120 bin nokta var. Vermeer’in ustalık eseri İnci Küpeli Kız’da ise 200 bin nokta bulunuyor.
(MyModernMet’ten çeviren: Ata T.)
