17-10 olunca tansiyon doooğru acile: 15': dil altının etkisi beklemede! tüm servisleri okumaya mâğrûz kaldıydı koridora çıkıp oturdulduğu hastane koltuğunda doktor adlarıyla: ontodonti, psikiyatri çekse de ilgisini, sağlıklı yaşlanma da neyin nesiydi ölüm karşısında?! oysa gün güzel olmalıydı bir aylık kalp vurusuyla boğuşmanın ardından: sâhile gidecek, çardağın altında çökecek, gölgeden pırıltısını izleyecekti güneş'in denize vuran, dalgalara koyulurken eski gözleri, eskil gövdesi, eksik aklı-rûhuyla falan, tamamen edebî bir hâlde. çay söyleyecekti ilkin yâri kesin, o limonlu soda. sonra belki yarım yarım bir bira bir de bâdem, fındık, varsa tuzsuz fıstık tabağı öneri üzre! terlerse teni, daralırsa içi suya da girmez değildi hani, ağır ağır sırtüstü yüzmek şartıyla, sığda. yoksa başdönmesi, denge kaybı, kalp, tansiyon falan feşmekân.. fenaaa! dert olacak değildi ya başına böylesi bir günde sevdiceğinin! aslâ ve kat'a şezlonga uzanmayacak, güneş'ten yana bedenini ve dahi ağzının payını almayacak, çardakta pinekleyecekti az serin, çok bahtiyâr. acıkırsa tavuk-ayran söyler, üstüne bir bardak açık, şekersiz ve bir dilim limonlu çay içer, küçümen adaları seyre dalar, belki bir öykü, birkaç şiir okur ama dengesini bozmamak, duygusunu kabartmamak, göğsünü çarptırmamak için birkaç dize, birkaç satır olsun yazmayacak, bugünlük kâğıt-kalem ve elden-dilden uzak kalacaktı tüm esin perîleri kuşatsa da içini-dışını mütemâdiyen. koltuğunda oturmanın nesi fenâydı bu ağustos sıcağı vururken zamana!
"15' oldu.. tekrâr ölçelim" deyince hemşire, koridor koltuğundan içeri geçti.
"14-9" dedi nöbetçi doktora, "yine de çok." gerçi bana göre fenâ sayılmazdı da, bilemedim. bir tansiyon ilacıyla istirâhat. 
- sâhilde dinlenirim. 
- 'deli misin sen?!' 
- çardak altında, gölgede... 
- 'eve.' 
- n'olacak ki?! 
- 'kaşınma!' 
- moral olur deniz. 
- 'önce düzel, sonra...' 
- "sonrası sonraya kalır."
- 'yazı-çizi de yok.' 
- ot gibi yâni! 
- 'bir gün de ot ol!' 
- ama... 
- 'ilacını alıp vııın eve.' 
- insâfsız! 
sessizlik ve ertesi gün: sâhil. bu anı yaşayana dek neler neler: sırtüstü yatış, zırt-pırt tansiyon ölçüş, tuzsuz-tatsız gıdalanış ve televizyon yok, kitap-defter yok, yalnız tuvalet yok, yatağa dönüş yok, öpüş yok, seviş... sabah ısrârım tuttu da, kıramadı aşkım kalbimi, e tabiî hâlim 12-8'di :) 
oysa gün güzel olmalıydı diye ne düşlediyse gerçek oluyordu tümü. sıra denizdeydi: ağır ağır, sırtüstü.. sığda ama. döndüydü başı, yalpaladıydı doğrulduğunda, çöktüydü kumuna suyun, beklediydi birkaç yüz yıl... neyse şu 'normal' denen meret, düşüp onun ardına ve küçücük adımlarla vardıydı çardağa. 
- 'nasılız?' 
- bomba. 
- 'aman burda patlama da!' 
- gece.. evde.
- 'bi dur.. aklın-fikrin...' 
yuttuydu. güzel bir gün olsun istedi ya, olmalıydı, az da olsa hâllerini uyutarak hayatın. 


d e d i   k i:
hamiş: lâf aramızda, 15 falan olmuştur şimdi kesin tansiyon. hiiişşşttt! aman yârim duymasın: sonum ve  son gelişim olur çardağa. 
şerh: 'normal'de pek iyiyimdir de suda, nedendir bilmem, anormalim çoğun karada! 
dip not: bu arada aklımda üç öykü, gönlümde bir şiir var. 

d e d i m    k i: 
ruhâ zarâr, akla ziyân, bedene el pençe divân bin bir hâli var canın.. sağ olsun. 

d e d i k    k i:
bir güzel gün için bir ömür de ne? 
[susun.. yerin kulağı varmış!]