Nazire’nin Kızlığı
1 Ağustos 2019 Öykü

Nazire’nin Kızlığı


Twitter'da Paylaş
1

Bakma şimdi söylenirken yaş akıttığıma. Eskidi, geçti gitti günler. Ne yaşamışız. İnsanın gözü doluveriyor. Ah anam babam. Ne gaddardım ben. Ne gaddar. Pehh… Pehh… Kimse laf edemezdi ya, hiç kimse. Çattım mı kaşlarımı olurdu dediğim. Evde benden küçüklere evlatlık gibi bakarlardı. Dördü de sümükleriyle iç çekerdi bana. Anamın kıymetlisiydim. Ne istesem oldu. Çok çektirdim herkese, az etmedim. Dayaksız kız kalmamış bizim sülalede. Kimseciklerin yüzü yemezdi el etmeye bana. Biri laf mı etti, bir de ben ederdim arkalarından. Yüzlerine de konuşurdum. Fenaydım. Çekinirlerdi, “Ya sabır,” deyip deyip susarlardı. Öyle tabii. Bak bir Ali Dayımı bilirim, eli kalktı ya, onu unutmam işte. Çakır gözlerini tepeden vurdurup vuruvermişti. Yaz vakti, toplaşıp dağa çıkmışız. Nasıl sıcak, şimdiki sıcaklar sıcak değil. Ne bileceksiniz. Yanmış içimiz.  Dağ tepe yürü babam yürü. Gözler kar görecek de serinleyeceğiz. Çocukluk işte. Beyazlığı gördük mü biz… Nasıl serinledi içimiz, nasıl… Az buz kalakalmış. Kapkatı ama öyle pamuk değil. Kese kese oynadık ya. Böğrümüze yedirdik. Yeter mi? Yetmez ya. Söktüm kafamdaki örtüyü doldurdum içine. Doldurdum içine. Serin avcumla da bir güzel serinlettim mi başımı. Ah. Ah. Benim örtü doldu kar. Buz. Bağladım belime, attım düğümü, dağ bayır yol tuttuk. Şarkılar, türküler. Bağrına bağrına yuvarlanıyoruz. Aklım eve kadar taşıyabilmekte. Serin serin. Bir indik ki düzlüğe, bizimkiler kurmuş tabii sofrayı. İçti mi içerlerdi geberesiye kadar. Gördü mü beni Ali Dayı, gördü ya. “Nazire kız, getir bakam buzundan,” dedi. Tersledim ya. Ne vereceğim anam. “Gelip alaydın sen de,” dedim. İyi de ettim. Yumruk yumruk ter akıtmışım ya ben. Kalktı da yerinden, ortalıkta, yapıştırdı yanağıma. Döndü de arkasını sonra “Allah seni…” diye söylene söylene gitti. Rakıya buz atacakmış. Verir miyim kız. Sırtımı çevirdim de oturdum, gıkım çıkmadı, sert sert baktım durdum. Bir dayağım odur bak. Kardan sebep ya, kardan sebep. Hele bir gün mahallede laf etmişlerdi de, “Yetim olan bu mudur?” diye. Durdum durdum, “Tüh Allah belanızı versin,” dedim. Size mi kaldı karılar, “Benim babam mı yokta yetimim,” dedim. Toptan karıların yüzüne tükürdüm. Bir daha babamı konuşun da bak neler oluyor diye dövündüm de dövündüm. Ne diye konuşursun. Ben bilmez miyim babamın amcam olduğunu. Bilirim ya, bilirim. Ama benim babam, babamdır. Ben daha aylıkken göçmüş gitmiş. Başka da bilmem kimseyi babadır diye. O mahalleye de, o karılara da neler ettim neler. Ah neler. Ah Nazire’nin kızlığı, az etmedim. Benim fenalığıma kim dayanır? Bugünümüze şükür. Büyüdük, dallanıp budaklandık ama gâvurluk geçmedi bende. Yine de Allah var, kocadan yana güldü yüzüm. Önce az etmedim yine bizimkilere. Gitmem, dedim durdum. Kim severek gidiyor hoş. Sopayla verdiler döve döve. Öyle gittim. Vallahi gitmem ben o kara çingeneye billahi gitmem, dedim de dedim. On bir yaş büyük benden. Esastan verdiler. Ama geçindik gittik. Kocamdan yana çekmedim hiç. Üç posta dayak yiyen karılar var. Yok yemedim. Huyu huyuma değe değe alıştık. Ne yapacaktım? Seçmece kavun değil ya, kıçından koklatacak değillerdi. Erkek işte. O da az çekmedi dilimden, suratımın nemrutluğundan. Onca gâvurluklarıma rağmen ilişmedi. Sabır çekip çöktü köşesine. Eltim yüzünden ağzıma vurduğunu bilirim. Azıcık susayım diye. Elli sene, kolay mı, beni dinledi. O da haklıdır. Neler ettim neler. Allah etmesin. Varmasam ne olacaktı, içim sıkılırdı erkeklerden. Genç kızlığımda kimse varmasın isterdim yamacıma. Başımda abidir, babadır olduğundan değil. Bela olur başıma diye korktuğumdan da değil. Kendim istemezdim. Mahallede Arnavut bir çocuk vardı bana bakan, beni isterdi. Yorgancıydı. Yanıma bile sokulamazdı. Babam dolmuştan geldiğinde beni bir dövdü bir dövdü ona sebep. Oğlanlar konuşuyormuş, “Şoförün kızını hangimiz kandıracağız,” diye. Eee şoförün kızı da ben tabii. Arnavut demez mi, “Vallahi o benimdir,” oğlanların konuştuklarını anlata anlata vurmuştu yüzüme. Deyyuslar. Hepten kötülük ettim ya, belerttim gözlerimi öyle gezindim. Kimseye laf ettirmedim. Yaş da akıtmadım. Beni öyle bildiler. Ah Nazire’nin kızlığı, ah Nazire’nin kızlığı.


Twitter'da Paylaş
1

YORUMLAR


Ayça Bayram
Tebrikler.
8:09 PM

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR