Taner Barlas ile Türk Tiyatrosu ve Öteki (Diktat) Adlı Oyun Üzerine Bir Söyleşi

“Biz, Perdeci Oyuncuları olarak toplumsal sorunlara duyarlı bir tiyatroyuz. Oyun seçimlerimiz hiçbir zaman rastlantısal değildir. Sahnelediğimiz oyunlara bakarsanız bunu net olarak görebilirsiniz: Adalet Sizsiniz, 1984 Bü..

Kayhan Berkin ile Tiyatro Üzerine Bir Söyleşi

“Asıl korkum Türkiye’de daha fazla tiyatro salonunun kapanması ya da sponsorlarla yapımcıların tiyatro ekiplerini hep aynı tür, belli bir formül üzerinden ticari başarısı kanıtlanmış, amiyane tabirle kahkaha tufanı oyunlara mahkûm etme olasılığı. Tek renk..

Yuva

Pencere önünde karşı yolu izliyorum. Sağlı sollu, vızır vızır geçiyorlar. Dikkatim kırmızı olanlarda… İki, üç, dört kırmızı kamyon geçiyor.Zilin sesiyle oyunuma son vermem gerekti. Yerime oturdum. Öğretmen girer girmez defterini, kitabını açıp yeşil tahtanın bir ucundan yazmaya başladı. Yanımdak..

Tenekeden Kumbaram

Rengârenk kumbaram. Tenekeden. Üzerindeki renkler kırmızı, mavi, sarı. Hepsi iç içe geçmiş, dönüyor. Aklım evde, kumbarada. Dinlemiyorum öğretmeni. Kitaba eğiyorum başımı, kumbaram gözlerimin önünde, renklerini takip ediyorum. Biri bitse başka bir renk başlıyor. Şimdi ne güzel elim..

Bu Kadardım

Tam olarak ne olduklarının ve nasıl olduklarının bir önemi yok. Kendilerinden emindiler. Şüphesiz. Hor görmeleri kaçınılmazdı. Bunu –özellikle– nazikçe hallederlerdi. Onlar tamamdı. Ötesi yok. Eğer bu tamamlanmaya varamamışsan vay haline. Gizliden gizliye hor görülmeye mecbursun.Yapacak e..

Hislerimizin Sorumluluğunu Alamadık

Haberi aldığımdan beri, damağımda geceden içtiğim çayın acısından, içimde git gide artan ağırlıktan başka bir şey hissedemedim. Uğraş arıyorum kendime. Belirmeye başlayan bulutları okumaya çalışıyorum. Nafile. Aklımı dağıtmıyor. Çıkarabileceğim bir anlamda kâr etmi..

Şehirlinin Kaçışı

Arabayı park ettikten sonra patikayı takip ettik. Yol, kayalıkları çıkardı karşımıza. İrili ufaklı. Aralıklı. Üzerlerinden sekerek atlayabildik. Sırtladığımız eşyalar daha da binmeye başladı. Her adımımızda kaymaya, dökülmeye yaklaşır oldu. Düşüverse bir şey, kimse eğilmez. Farkınd..

Nazire’nin Kızlığı

Bakma şimdi söylenirken yaş akıttığıma. Eskidi, geçti gitti günler. Ne yaşamışız. İnsanın gözü doluveriyor. Ah anam babam. Ne gaddardım ben. Ne gaddar. Pehh… Pehh… Kimse laf edemezdi ya, hiç kimse. Çattım mı kaşlarımı olurdu dediğim. Evde benden küçüklere evlatlık gibi bakarlardı. ..

Olabilir, Yazamayabilirim

Tüm olasılıkları düşlüyorum. Ayırt etmeksizin. Uyuyabilsem biraz. Zihnim ferahlayacak. Ne gezer. Her gün yuttuğum bir tablet ilaç, etkisini ha gösterdi ha gösterecek. Bekle dur. İç sıkıntımı daha da tetikliyor. Çökertiyor üzerime. Aklımdan geçenleri sıralıyorum. Yaşanabilec..

Burada Ne İşim Var?

“Akşam mutlaka bekliyoruz.”Telefon görüşmemizin üzerine bir de mesaj yolladılar.  Beni ne diye çağırdılar? Oyun öncesi karşılaştığımız olur, bir-iki sigaralık muhabbet ederdik, evet. Tavırlarıyla bana olan duygularını anlardım. Severlerdi beni. Hemen hemen ben de aynı duyguları ..