“Herkes gibi olmak ile başka biri olmak arasında sıkıştığınız oldu mu? Peki ya hayata baktığınız pencerenin ötesinde bir dünya duyumsadığınız?” sorularıyla başlıyor roman.
Sevil Üçüncüoğlu’nun ilk romanı Asal geçtiğimiz günlerde Nemesis Kitap etiketiyle okurla buluştu. Romanın merkez karakteri Asal; harf, rakam ve sembollere tutkundur. Hayata ve sosyal ilişkilere adapte olmaya çalışır ancak toplumla dengeli iletişim kurmayı bir türlü başaramaz. Kolektif bilincin tahakkümüyle baş edemez, suçluluk duygusuyla sürekli olarak uğraşır ve çatışmalar yaşar. Var olma çabasına karşılık çevresindekilerin yargılayıcı ve ayrıştırıcı tutumlarına maruz kalır. İkilemlerin ardından yaşadığı ağır psikolojik sorunlar (uykusuzluk, sanrılar) nedeniyle hastaneye yatar. Terapi sürecinde birey-toplum, sorumluluk-özgürlük kavramları üzerine düşünür, fikirlerini paylaşır. Psikoloğu, Kafka’nın Dönüşüm romanını okumasını önerir. Asal, okuma sürecinde toplumsal düzenden uzaklaşarak ideal birey ve insan olma meselesi üzerine düşünür ve net tavır almaya çalışır.
Kadınlarla yakınlaşması sonucunda bağlılık ve boyun eğme davranışları geliştiren Asal’ın, romanın ilerleyen bölümlerinde temel ikilemlerinden hareketle bağlılık, sevgi, dayanışma ve konforlu bir yaşam isteğinin görünür olduğunu fark ediyoruz. Bu durum hayata dair fikirlerine ters düşüyor. Birey olmakla toplumsal kalıplara sıkışmak arasında yaşadığı gerilim ve yaptığı seçimler bir merkez karakter olarak Asal’ı gerçekçi kılıyor. Annesinin isteği üzerine sonunda Eda ile evleniyor. Toplumun dayattığı en temel ilişki biçimlerinden, kurumsal yapılardan birini, evliliği kabul ediyor. Geçirdiği kaza sonucu öz bakım yardımı almaya başlaması, o dönemde annesinin kanser tedavisi için yurt dışında olması Asal’ın hayatında annesinin ne kadar belirleyici olduğunu bir kez daha gösteriyor. Annesinin desteğiyle sosyal hayata uyum sağlamaya çalıştığı sırada yaşadığı bu sancılı travma yüzünden iletişim becerilerini tamamen kaybediyor. Bundan sonra varlığını nasıl tanımlayacağı meselesi kendisine kalıyor.
“Herkes gibi olmak ile başka biri olmak arasında sıkıştığınız oldu mu? Peki ya hayata baktığınız pencerenin ötesinde bir dünya duyumsadığınız?” sorularıyla başlıyor roman. Bu sorular kitabı okuyan okura yönelik ve kurmacanın içinde bir okur varsayılıyor. Asal, annesi Ahsen ve eşi Eda romanın merkez kişileri. Aralarındaki çatışmalar ve ilişkileri romanın belirleyici öğelerinden. Romanda betimlemeler, diyaloglar işlevsel, anlatım akıcı. Yaşanan olaylar hakkında öğüt veren, açıklamalar yapan bir dış ses, yazarın sesi, belli bir yerden sonra daha çok duyuluyor. Aforizma cümlelerinde bazı yazarlara göndermeler var. Popüler roman türünde kişisel gelişim alt başlığına yerleştirebiliriz bu romanı.
“Asal, insanı bir gölge gibi takip eden karanlığı yırtmaya çalışanların ortak sesi. Kulağımıza adımızı okudukları gibi, acıdan ve mutluluktan her an uyanabileceğimizi fısıldıyor duymaya hazır olanlara. O; doğuştan, aileden, çocukluktan ve hayatın akışından yüklendiklerimizi değiştirebilme gücümüzü sınayan bir hikâyenin kahramanı. Yenilmek ve kazanmak hakkında bize söyleyeceği çok şey var.”
