İncecik duyguları, öteki masalları anlattığı öyküleriyle belli ki çok okunacak, daha çok sevilecek.
Polat Özlüoğlu’nun yeni öykü kitabı Sahi Adım Neydi, şiirler, şarkılarla örülü bir labirent gibi. Gülten Akın’ın "Kestim Kara Saçlarımı" şiiriyle açılıyor kitap; ilk öykü “Saçlarımı Kestim”. Kalbi çürüyen, hayatının aşkını kaybeden bir kadının hissettikleriyle biz de darmadağın oluyoruz. Karakterin ilginç değişimi, dönüşümü ise bu öykünün en başarılı yönü. Zaman geçtikçe bambaşka bir denge noktasına erişiyor. Bir “Hoşça kal”dan öteki bir “hoş bulduk”a varabilir miyiz?
Zor hayatlar yaşayan kadınları, ağır yaşamları anlatıyor Özlüoğlu. “Yılkı Atları Gibi Bozkırda Başıboş” ne kadar güçlü, ne denli yutması demir bir öykü. Hafif olmayan bir metal gibi okurken insanın içine oturuyor. Akan makyajlar, şiş yüzler... Kıvrık, uzun kirpikler... İri eller ve kalpler. Özlüoğlu’nın kısa cümlelerini daha da sık kullanması gerektiğini düşünüyorum; kısa cümleleri öykülerinin ritmini, akıcılığını artırıyorlar; atmosferine olumlu anlamda katkı sağlıyorlar. Okur olarak daha fazla kapılıyoruz.
“Annem aya bakan adamdan kötülük gelmez derdi hep, diyorum. (s.57)”, “İçimde ufacık bir çay bardağı çatlayıp kırılıyor. (s.63)” benzeri çok ilginç cümleleri, benzetmeleri, genellemeleri var Özlüoğlu’nun. Farklı hayat bilgileri. Başka eller ve kalplerle yeniden karşılaşıyoruz. İnsanın içine işliyor, oturuyor öyküleri. Çok zor bir tren yolculuğu hepimizi mahvediyor.
“Sinemaları, izbe lokantaları, seyyar satıcıları, eski tatlıcıları, antikacıları, işportacıları, spotçuları, oturduğumuz bankları, merdivenleri, ...” velhasıl bütün mekanlarıyla da çok gerçekçi bu öyküler. İnandırıcılar. Toplumsal cinsiyet rollerine, çerçevelerine dair çok ince gözlemleri, detayları ilikliyor öykülerine. “Yarım, eksik, tam değil” olma halini ne güzel anlatıyor.
Farklı ela gözler...
Sanki başka masallar anlatıyor öyküleriyle. Peki [Seni bir gün en yakının ele verirse eğer, / öğren susmasını ve ağlamamasını. / bir kavanozun içinde mavi bir gül / yetiştir her gün daha çok yaşayan. / bir masalın ağzını kapat ve yat / geniş odalarda. bir oksijen çadırında. / ona kötü bir şey olsun istedim. / bana aşık olsun istedim.] dizeleriyle ezberlerimize nakşolan “He Shot Me Down Bang Bang” (Lale Müldür) şiiriyle açılan ve kitaba ismini veren öykü? Bal rengi saçlar, ela gözler. Parmaklara dolanan saçlar, aşk filmleri. Eve sığamamaklar. Yine kapılıp gidiyoruz.
Muhtelif öykülerde farklı ela gözlerle [kitap boyunca dört kez] karşılaşıyoruz. küçük İskender’in “Bir Organ Nakli Gibi Sevmiştim Seni” şiiriyle açılan, ismi Yıldırım Türker’in Cihangir Kedileri kitabında yer alan “Benim Ablam” şiiri ve bu şiirden derlenen, müziğini Sezen Aksu’nun yaptığı “Ablam Aşktan Öldü” şarkısından mülhem “Ablam Aşktan Ölmüş” öyküsü ise akıcılığıyla, anlatılışıyla bir adım önde yürüyor. “İçinden Tren Geçen Öykü” ise post modern biçemiyle ve bana göre bir miktar Güney Amerika edebiyatı baharatıyla yaratıcı bir tarz yakalıyor.
Kitabın en iyi öyküsü hangisi diye epey düşündüm. Tüm edebi kriterleri bir arada düşününce hakikaten de kitaba adını veren öykü en güzeli. Issız, döküntü otel odaları ve ana karakterinin değişen muhtelif duygu durumlarını başarıyla aksettirdiği için “Terk Edilmiş Bavullar” da çok iyi bir öykü...
Öykülerde bir anda karşımıza çıkan sürpriz şarkılar ise Sahi Adım Neydi’nin en güzel özelliklerinden. Öykülerde bambaşka sürprizler de gizli ancak bu sürprizler şimdilik okurların hediyeleri olarak kalmalı. Yazarın gözlemleri, benzetmeleri nitelikli ve samimiyetiyle okuru çok hızlı yakalıyor; bana göre Özlüoğlu’nun en büyük başarısı burada saklı. Aynı kıyafetleri farklı karakterlerin giymesi, özgün. (2022) ile 2023 Fakir Baykurt Öykü Ödülü’nü kazanan Polat Özlüoğlu’nun beşinci öykü kitabı Sahi Adım Neydi. İncecik duyguları, öteki masalları anlattığı öyküleriyle belli ki çok okunacak, daha çok sevilecek.
