Demeter de Limos da Dryad da yok olmadılar ve sizi görüyorlar. 

Yunan mitolojisinde ilk tanrılar kuşağından Nyx’in (Gece) çocuklarından biri olan çekişme, uyumsuzluk, haset tanrıçası Eris’in başka bir çocuğu da açlık, yokluk ve kıtlık tanrıçası Limos’tur. Limos, Hesiodos’ta dişil olarak gösterilse de daha sonraki yazarlarda cinsiyetsizdir ve hasat tanrıçası Demeter ile zenginlik ve cömertlik tanrısı Plutus’un zıttı olarak algılanır. Öte yandan, bütün bu tanrısal varlıklar birbiriyle uyum içindedir.

Limos'un kardeşleri arasında Ponos (Zahmet), Lethe (Unutkanlık) ve Algea (Acı) kişileştirmeleri bulunur. Bu soyutlamaların hepsi de çeşitli zorluk, tedirginlik, korku ve uyumsuzluk gibi insanlık hallerini temsil eden Eris’in çocuklarıdır.  

Limos, kelime olarak Yunancada da açlık anlamına gelir, Latincedeki karşılığı famine olarak güncel Fransızca ve İngilizcede yaşar.

Herhangi bir kültü, tapınağı, özel günü, festivali olmamakla birlikte Limos antik dönemde halk için önemli bir soyut varlıktır. O, aşırı tüketime, doğanın sömürülmesine karşı bir dengedir. Bazı bahar festivallerinde oruç pratikleriyle ilişkilendirilir.

Hesiodos, İşler ve Günler’de onu çalışmanın değeriyle özdeşleştirir, aksi durumda Limos, insanları çalışmaya şevk etmek için bir ders ya da ceza unsuru olarak devreye girer.

“Çalışın... ki Limos sizden nefret etsin ve saygıdeğer, zengin taçlı Demeter sizi sevsin ve ambarınızı yiyecekle doldursun; çünkü Limos, tembeller için tam bir yoldaştır.”¹

Limos’un betimi Ovidius’ta çarpıcıdır. Gözleri çökük, korkunç, solgun yüzlü, keçeleşmiş saçlı, gri küflü dudaklı ve pürüzlü, sert boğazlı; büzülmüş ciltli, çıkıntılı kemikli, zayıf karınlı, aşırı büyük eklemleri ve şişkin dizleriyle resmedilir.²

Limos'un yer aldığı önemli mitlerden biri yine Ovidius’un eserinde görülür. Metamorfozlar’da Demeter, kendisine adanmış korudaki kutsal bir meşe ağacını saygısızca kesen Tesalya kralı Erysichthon'u cezalandırması için Limos'u İskitler'in buzlarla kaplı, uzak, ıssız, çorak coğrafyasından Yunan diyarına çağırır. Limos, Erysichthon'a öylesine doyumsuz bir açlık hissi verir ki, onu ailesini yemeye, kızını köle olarak satmaya ve sonunda kendi etini yemeye kadar iterek kendini yok etme döngüsüne sürükler.³

Burada mitolojinin mesel yönü baskındır. Meşe ağacı Yunan ve Roma geleneğinde Zeus’la bağlantılı koruma ve ilahi gücün temsili önemli bir bitkidir. Dryad, Yunancada meşe anlamına gelmekle birlikte genel anlamda tüm ağaçlardır, ama asıl Dryad meşe ağacının ruhudur, perisidir. Dolayısıyla, Demeter ve Limos’un ortaklığıyla gözü doymaz kibirli Kral’ın yaşamı trajedik bir şekilde sonlanmıştır. 

Buradan günümüzün doymak bilmez ağaç katillerine üstü kapalı değil gayet açık bir mesaj verelim. Demeter de Limos da Dryad da yok olmadılar ve sizi görüyorlar.