Figen Uğur Dölek

o n l a r ı n e f s a n e s i - Mayıs Giremez Eriyen ne ki bu ırmaklar var Yeryüzünün gözleri mi doldu yoksa Yoksa sardunyaların saltanatında Eylül ile ekimden başka çocuğum mu var Eskiden daha güzeldi hepimizin hikâyesi Eskiden caz derlerdi bir kuşun havalanmasına Her kanatta saklanmış binlerce yüz, binlerce esin perisi Birbirini üzmesin artık suç ve ceza Onlar da çocuğum benim ikisini de ben büyüttüm salt acıyla Yoksa gitgide kararıyor herkesin avucunda tuttuğu sonbahar Körler nasıl sessiz film oynayamazlarsa ağız tadıyla Sessiz bir film gibi işte hayat Yerli veya yabancı, kaç kelime ya da ormanın içlerine doğru Herkesi ürperten bir rüzgâr dolaşıyor İsminden düşen harfleri tek tek arayarak Giderayak eriyen ne ki bu ırmaklar var Masum bir yalnızlığın yeryüzüne armağanıysalar eğer Bu yağmur açacak mı kilitleri erken gelmesin kimse Bu koku terk edecek mi gövdeyi geç kalmasın o her kimse Belki uçuşan saçlara gizlenir tereddüt belki biraz intikam Kim sırtlayacak tabutu ve Bilinmez bir geceyle kıyaslayacak hep yanıtladığı soruyu –Eriyen ne ki bu ırmaklar var Ne zaman sabah olsa gerinerek uyanıyor bahçedeki ağaçlar Esneyen bir çocuğun ıslak bakışları gibi hürriyet Sürekli kendi bedenine öten horozlar gibi kırmızı vapurlar Sürekli kendi bedenine kabaran hindiler gibi haylaz bir deniz Balıklar balıklar balıklar kıpır kıpır kalabalıklar tüm meydanlarda Sürekli kendi bedenine yükselen sevgililer gibiyiz biz de Eriyen ırmağın üstünde kaybolup giden gölgesi ve hayal Göğsümün ortasına yıldırımmışçasına düşüyor özlediğim ihtimal İçi boş bir sürahi ile bardağın arasındaki o zor kavşak Sıpaların gitgide daha da güzelleşen gözbebeklerindeki memleket Yahut bir tarla faresinin şehirde geçen hüzünlü ömrü, o da intihar Eriyen ırmakların bize anlatmaya çalıştıkları bir sır var Sır da suistimal, sır da köprü biriktirilen yeminler arasında Ağzındaki zehri yılana anlatan bir felsefeye ihtiyaç var Zulme muhtaç gövdelerden yükseliyor özlediğim ihtimal Sürekli kendi bedenine dokunan ağır sözler gibi bir ihtilal Sürekli kendi bedenine küfreden ruhlar gibi teşekküllü ihtişamlarda Suret de nefes, suret de muazzam bir zafer ve hayal Eriyen ne ki bu ırmaklar var Yeryüzünün gözleri mi doldu yoksa Yoksa sardunyaların saltanatında Savaş ile barıştan başka çocuğum mu var