1 Karanlık bir sokağın köşesinde bir anda bitiveren bir katil gibi, aşk önümüze dikildi; ikimizi de bir vuruşta devirdi! Yıldırım da böyle çarpar adamı, hançer de böyle saplanır!

2 İnsanın güvenini yitirip tepetaklak yuvarlanmasının kolay olduğu kriz günlerinde, kendini üzüntünün kollarına bırakıp bir kurban olarak görmesinden, her şeyden büyük bir acıyla söz etmesinden daha kötüsü yoktur.

3 Kötülük olmasa senin iyiliğin neye yarar, gölgeler silinse yeryüzü neye benzerdi? Hem gölgeleri eşyalar ve insanlar yaratmıyor mu? İşte kılıcımın gölgesi. Ama ağaçların ve canlı varlıkların da gölgeleri var. Yerkürenin kabuğunu soyma, saf ışıktan başkasını istememe tutkundan ötürü yüzeydeki tüm ağaçları ve yaşayan her şeyi silip süpürmek mi istiyorsun?

4 Kedilerin sinsi bir görünüşü varsa ne yapalım? Bu onların yaradılıştan kötü olmalarından değil, her zaman kendilerinden güçlü bir varlığın - köpek ya da İnsan-onlara kötülük edeceği ya da bir yerlerini sakatlayacağı korkusundan ileri gelir. Her ikisini de yapmak kolay iştir, ama bu kimseye bir şey kazandırmaz, bakın söylüyorum, hiç, hiçbir şey kazandırmaz!

5 Bu insanları oldukları gibi kabul etmek gerek. Parayı seviyorlar ama bu hep böyle oldu. İster deri, ister kağıt, ister bronz, ister altın olsun, insanlık parayı sevdi. Akılları bir karış havada elbette. ama ne önemi var ? Acıma duygusu ara sıra yüreklerinin yolunu buluyor. Özellikle basit insanların yüreklerinin.

6 Bir kere, her iktidarın insanlar üzerinde baskı yaptığını belirttim, bir gün ne Ceasar'ların ne de başkalarının iktidarı kalır, dedim. İnsanoğlu, gerçeğin ve adaletin egemen olduğu bir düzene kavuşur; o zaman hiçbir iktidarın gereği kalmaz.

7 Önce bana düşmanca yaklaştı, hatta hakaret etti, yani bana köpek diyerek hakaret ettiğini sandı. Burada tutuklu güldü. Şahsen ben bu hayvanda kötü bir şey, beni incitecek bir şey göremiyorum.

8 “Size inanıyorum!” dedi ve bakışlarını söndürdü. “İnanıyorum size!” Bu gözler yalan söylemez! Size, başlıca hatanızın insanların gözlerini önemsememek olduğunu kaç kez söyledim zaten. Şunu bilin ki, dil gerçeği gizleyebilir ama gözler asla!”

9 Durumunun umutsuz olduğunu görünce, bütün büyük şarlatanlar gibi, insanın kafasını cafcaflı sözler ve birtakım palavra­larla ütülemeye koyulur.

10 Bu insanları oldukları gibi kabul etmek gerek. Parayı seviyorlar ama bu hep böyle oldu. İster deri, ister kağıt, ister bronz, ister altın olsun, insanlık parayı sevdi.