Annemi Soydum Başucuma Koydum
13 Ocak 2019 Öykü

Annemi Soydum Başucuma Koydum


Twitter'da Paylaş
2

Annemi soydum başucuma koydum. Annem bir tek kendisini seviyor. Annem herkesi seviyor. Annem beni sevmiyor. Patiska çarşafları kolalıyor. Jilet gibi ütülüyor. Çekmeceye yerleştirdiği çarşafların arasına lavanta keseleri koyuyor. Bak, nasıl bir kadınım. Aynada makyaj yaparken ona bakıyorum. Aynadaki ona. Sırtı bana dönük. Yüzünden ne yansıyor? Göz kapaklarına yeşil far sürüyor. Gözünde yeşilden başka renk görmedim. Gözleri de yeşil. Hafif allık. Kiremit rengi ruj. Kendini beğenip beğenmediğini anlayamıyorum. O, benim onu beğendiğimi, onu sevdiğimi anlıyor. Arada göz ucuyla aynadan bana bakıyor. Görüyor. Ama hiçbir şey söylemiyor. Bak, nasıl bir kadınım. Bana elbiseler dikiyor. Bana kendi beğendiği elbiseler dikiyor. Onları giyiyorum. Bana ayakkabılar alıyor. Kendi beğendiği. Onları giyiyorum. Ses çıkarmıyorum. Örüyor, tarıyor, saçıma papatya suları sürüyor. Git şimdi güneşte oyna diyor. Saçımı tararken elleri başımda dolaştığından. Git şimdi güneşte oynarken mutluluğa yakın bir şeyler duyuyorum. Mutfak penceresinden güneşte oynadığım arsaya bakıyor. Arsada çimenler, hafif bir eğim ve papatyalar var. Beni merak ediyor. Bak, nasıl bir kadınım. Sokaktan dondurmacı geçiyor. Bana dondurma alıyor. Ben de yaparım dondurma, diyor. Bak, nasıl bir kadınım. Kışın boza da yapıyor. Annem herkesi seviyor. Herkes de onu seviyor. Beni herkes seviyor. Annem beni sevmiyor. Annemi soydum başucuma koydum. Annem yeryüzü değil. Toprağın içinde, taşların arasında gizleniyor. Kendini tamamlayıp duruyor. Oyuncak bebekleri çok seviyor. Onları benden daha çok seviyor. Onun büyü bebeğiyim sanki. Toplu iğnelerini, kumaşımın derinlerine batırıyor. İçimde karanlığı büyüyor. Gittikçe büyüyor. Ben büyüdükçe büyüyor. Evimin pencerelerindeki parmaklıkları söktüreceğim diyorum. Onun bana bakmayan bakışlarını anımsatıyorlar. Kafesinde tutup da ağzına atmayacağı lokmayım. Olmaz diyor. Bu duvarı yıkıp oraya bir masa koyacağım diyorum. Sana yatak örtüsü işledim diyor. Bu yaşımda bak nasıl kadınım. Onun gizemi bir çiçek gibi açılıyor bu yaşında. Koluna girip parklara götürüyorum. Her şeyi yanlış hatırlıyor. Benimle ilgili hiçbir şey hatırlamıyor. Bir çiçek gibi, toprağın altında yıllarca beklemiş sabırlı bir yumru gibi dirençle patlıyor. Yeryüzüne çıkıyor. Beni ancak şimdi sevebilir. Öyle sanıyorum. Al bu karanlığı, diyor. Sana bir armağan. Bak nasıl bir kadınım. Annemi karanlıkla dokuduğu terkime atıyorum. Atımı mahmuzlayıp aşağıya doğru.


Twitter'da Paylaş
2

YORUMLAR


Bahadır Türe
Elinize, emeğinize sağlık👏👏👍
2:12 PM
Müge Parmak
Soluksuz okudum .kendimi soydum ,hikayene koydum...
1:19 PM

İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR