‘öldü.’ “a aaa…” ‘tanır mıydınız?’ “selâmlaşırdık hep.” ‘babamdı.’ “çok üzüldüm.” ‘ben de.’ “sağlıkla mı ilgiliydi?” ‘yaşlılıktan dedi doktor.’ “ağır aksak yürürdü balkonunda.” ‘yurtdışındaydık biz.’ “tatilde falan?” ‘yok.. orda yaşıyoruz.’ “az zamandır mı?” ‘kırk küsûr yıl oldu!’ “epeymiş!” ‘hayat.’ “özlerdiniz elbet.” ‘e gurbet, hasret…’ “arada bir gelirdiniz di mi?” ‘ellisindeydi son gördüğümde.’ “kaç yaşındaydı ki?” ‘doksan dört.’ “çok genç gitmişsiniz!” ‘hayat.’ “sizden çok görmüşüm meğer!” ‘son zamanları nasıldı?’ “balkonda otururdu bahar, yaz.” ‘konuşur muydunuz?’ “çok az.” ‘ne anlatırdı size?’ “meyvelerden, çiçeklerden.” ‘ya başka?’ “boyozcudan, gevrekçiden.” ‘başka, başka?’ “sizden hiç söz etmediydi.” ‘kırk yıldır ha?!’ “kırk yıldır.” ‘daha, daha?’ “pek memnûndu bakıcısından” ‘aylığını gönderirdik hep’ “param olsa artırırdım derdi maaşını.” ‘ara sıra artırırdık.’ “yaş aldıkça havadan sudan işte.” ‘ya torunlarından?’ “hiçbirinizden söz açmadı hiç.” ‘ama boyozcu, gevrekçi!’ “çöpçüden de, bileyiciden de bahsederdi.” ‘onlar daha yakın elbet!’ “göz önündeler diye belki.” ‘gözden ırak, gönülden de!’ “gönlünde yaşıyordunuz belki.” ‘hayat.’ “parka baktığı için balkon…” ‘bekçiyi de mi severdi?’ “çocukları anlatırdı bâzen.” ‘siz hiç sormadınız mı çocuğunuz falan?’ “hiç sormadım.” ‘az buz değilmiş muhabbetiniz!’ “az öz.” ‘ya güz, kış?’ “penceresinden selâmlaşırdık.” ‘ya muhabbet?’ “bâzen açardı, geçerdi camın yanına.” ‘yaz-kış! bravo!’ “üç beş lâf işte.” ‘ne yazar ne de konuşurdu bizimle!’ “mektup, telefon!” ‘sıfır diyalog!’ “hayret!” ‘hayat.’ “belki de özlerdi sizi.” ‘çöpçü kadar hatrımız…’ “öyle demeyin.” ‘peki.. gevrekçi kadar…’ “kırgın mıydı yoksa?” ‘ne bileyim!’ “işinizden etmemek için…” ‘ya akşamlar, hafta sonları, tatiller?!’ “siz de kırk küsûr yıldır…” ‘hayat.’ “bi gelseydiniz, sarılsaydınız…” ‘sarılır mıydı ki?!’ “küs müydünüz giderken?” ‘gitme dediydi.’ “neden?” ‘hasretine alışırsam özlemim ölür…’ “ölmüş müdür?” ‘hiç yazıp konuşmadığına göre.’ “demek kırgındı.” ‘kırk yıldan fazla!’ “e gitmeseydiniz.” ‘hayat.’ “kırmışsınız o zaman.” ‘burda iş-güç yok.’ “kırkındaki baba seksen küsûr olmuş!” ‘gelemedik işte.’ “bayram-seyrân, yıllık izin, tatil filân?” ‘çoluk-çocuk işte.’ “bahâne diyeceğim de…” ‘bi şey demeyin.’ “demeyeceğim zâten.” ‘gelin bir çay-kahve içelim.’ “öyle kalsın o balkon bende.” ‘siz de duygusalmışsınız.’ “rahmetli de öyleydi.” ‘ne bilirdiniz ki?’ “hediyeler aldırırdı bayramda çocuklara.” ‘hangi…’ “parktaki.” ‘size mi?’ “boyozcuya, gevrekçiye…” ‘bizim gönderdiğimizle!’ “yok, yetiştirdiklerinden.” ‘onlar da ne?!’ “çiçek, meyve.” ‘eee?’ “sattırırdı.. üç-beş kuruş işte.” ‘vay canına!’ “dahası da var.” ‘o da ne?’ “artırdığıyla tuval, boya falan…” ‘haydaaa!’ “yaaa.” ‘ressammış peder!’ “onları da asardı balkona.” ‘bak sen!’ “sattığı, çocuklara.” ‘torunlarını sormadı ama! “getirseydiniz belki severdi.” ‘taş kalbi yumuşamazdı.’ “yumuşacıktı bence.” ‘siz de maaşallah, az-öz!’ “e insan insandan anlar biraz.” ‘gittim diye düşman bellemiş meğer!’ “sizden hiç söz…” ‘anladık, anladık!’ “ben de yoktum uzunca bir vakit.” ‘tatil falan mı?’ “memlekete...” ‘mal-mülk işleri mi ne?’ “yok.. babamı ziyârete.” ‘aranız iyi mi bâri?’ “sizlere ömür.” ‘hiç değilse lâflamışsınızdır.’ “sık sık giderdim zâten.” ‘bana taş ha?!’ “döndüğümde göremediydim babanızı!” ‘çok mu severdiniz?!’ “âşinâlık işte.” ‘pek alışmışsınız meğer!’ “babamdan çok görürdüm.” ‘oğlu gibiymişsiniz!’ “nerdeee?!...” ‘sanki ister gibisiniz?!’ “benim bir babam var.” ‘hani öldüydü.’ “şuramda.” ‘siz de duygusalsınız!’ “fenâ mı?!” ‘neyse.. az kaynatmamışsınızdır!’ “ufak tefek şeylerden işte.” ‘yok, yoook.. epey muhabbetiniz varmış.’ “orası öyle.” ‘kim bilir daha neleeer neler?!’ “ordan-burdan…” ‘biz hâriç her şey!’ “hayat.”