Hayvan Çiftliği ve 1984 gibi ünlü romanların yazarı George Orwell, “Niçin Yazıyorum” başlıklı uzun denemesinde, yazarları bu eyleme iten dört temel nedenin olduğunu söyler:
“Bu nedenler her yazarda farklı şiddette var olabilir ve her yazarda içinde bulundukları atmosfere bağlı olarak zaman zaman bu nedenlerin şiddetleri farklılık gösterebilir.”
Orwell’e göre yazarların kalemi ellerine almalarının nedenleri egoizm, estetik hevesi, tarihsel dürtü ve politik amaç.
Orwell bu nedenlerin kendi yazılarını nasıl etkilediğini anlattıktan sonra denemesini su sözlerle bitirir: “Yazma nedenlerim salt kamu-ruhu içinmiş gibi bir izlenim yarattım. Yazımı böyle bitirmek istemem; bütün yazarlar kibirli, bencil ve tembeldir. Ve aslında yazma nedenlerinin temeli bir gizemdir.”
Peki acaba başka yazarlar da Orwell’in bu görüşlerini paylaşıyor mu? Tanınmış on yazarın yazarlık deneyimleri ve yazma nedenleriyle ilgili sözlerini derledik. Epeyce ilgi çekici.
Gustave Flaubert
Madam Bovary’nin yazarı meteliksiz ölmüş olabilir ancak yazmaya kendini adamış ve yorulmaksızın çalışmıştı. Flaubert’in ünlü sözü, “Yazarlık bir köpek gibi yaşamak demek ama yaşamaya değer tek hayat”, yazarın mesleğine karşı duygularının aynası gibi.
Joan Didion
“Yalnızca ne düşündüğümü, neye baktığımı, ne gördüğümü ve bütün bunların ne anlama geldiğini bulabilmek için yazıyorum. Ne istediğimi ve neden korktuğumu… 1956 yazında Carquinez Straints civarlarındaki petrol rafinerileri bana niçin şeytani gelmişti? Bevatron’daki gece ışıkları niçin yirmi yıl boyunca zihnimde canlı kaldı? Aklımdaki bu resimler de neyin nesi?”
Don DeLillo
Beyaz Gurultu ve Cosmopolis gibi kitapların yazarı DeLillo, yazarlığın romantik bir hale getirilmesine karşı çıkıyor ve yazarlığı “kişisel özgürlük” biçiminde tanımlıyor. “Bizi, çevremizi sarmış olan toplu kimlikten kurtarır. Sonuçta yazarlar bir alt-kültürün yasadışı kahramanları olmak için değil, kendilerini kurtarmak ve birey olarak hayatta kalabilmek için yazarlar.” DeLillo ayrıca, “Ne kadar bildiğimi öğrenmek için yazıyorum. Yazma eylemi benim için düşünme eyleminin yoğunlaşmış hali. Eğer o derece bir konsantrasyona ulaşamıyorsam, fikirlerim meyve verebilecek kıvama gelemez,” diyor.
Neil Gaiman
Gaiman’a göre kurmaca yazmanın en güzel yani: “Hikâyenin alev alarak hayata geldiği o ânı yakalamak. Birdenbire her şey anlamlı hale gelir ve hikâyenin neyle ilgili olduğunu, ne yaptığınızı, karakterlerin ne demek istediklerini anlarsınız ve hem yaratan hem de seyirci olduğunuzu hissedersiniz. Her şey hem bariz hem de sürprizlerle dolu bir hale gelir… bu büyülü, harika ve gariptir.”
Stephen King
En iyi yazının “samimi” yazılan yazı olduğunu belirten King, yazarlığın, hem yazan hem de okuyan kişilerin hayatlarını zenginleştirmeyi amaçladığını soyluyor. King’in yazma nedeniyse oldukça basit: “Sabah kalkmak, iyi olmak ve bir şeyleri aşmak. Mutlu olmak, anlatabiliyor muyum? Mutlu olmak.”
Gloria Steinem
“Yazarlık, yapıyorken başka bir şey yapıyor olmalıymışım gibi hissetmediğim tek eylem.”
Ernest Hemingway
Hemingway’in “Buzdağı Teorisi” olarak bilinen ve “çoktan aza gitmeyi” öngören yazı tekniği, yazarlık için yaptığı açıklamaya da yansıyor: “Benim amacım gördüklerimi ve hissettiklerimi en basit haliyle kâğıda dökmek.”
Terry Pratchett
Discworld’un yazarı Pratchett’in yazma sebebi oldukça neşeli: “Yazmak, kendi başınıza yapabileceğiniz en zevkli şeydir.
Anne Rice
Vampirle Görüşme’nin yazarı Anne Rice ise yazarların takıntılı oldukları şeyler hakkında yazdıklarını söylüyor. “O kartları açmak istersiniz. Ben annemi 14 yaşında kaybettim. Kızım 6 yaşında öldü. Bir Katolik olarak inancımı yitirdim. Yazarken, karanlık hep orada oluyor, acı neredeyse ben de oraya gidiyorum. Kelimelere âşığım. Onlarla şarkı söylemeyi, konuşmayı ve onlarla yazmanın verdiği keyfi seviyorum.”
