ne güzel şakıyor. ‘ne?’ kuş. ‘ne kuşu?’ serçe yahu, serçe! ‘nerde?’ elinin köründe! ‘göremiyorum da.’ duyamıyorsun da! ‘e göster artık.’ şu çıplak ağaçta. ‘aaa! pek de minikmiş!’ sesi büyük. ‘şakımıyor!’ keyfine göre mi senin... ‘başladı, başladı, bak!’ sözlerini de duy. ‘ne sözü?!’ şâirlerden dizeler. ‘yok daha neler?!’ ben bu kuşu tanıyorum. ‘bana da hiç yabancı gelmedi.’ çocukluğumdan beri var. ‘çocukluk arkadaşıyız ya.. bence de.’ kimi zaman ağlatırdı… ‘güldürürdü kimi….’ hatırla. ‘neyi?’ âşık olduğunda gözyaşlarını. ‘evet.. yanında.’ meyhâneden çıkmıştık... ‘yağmurda yürümüştük beyoğlu’ndan…’ bebek’e! ‘mırıldana mırıldana bir aşk şarkısını.’ sırılsıklamdık. ‘sen bir, ben iki kez.’ ey aşk! ‘gençlik işte.’ aşk değil yâni?! ‘değildi elbet.’ hayret! ‘neye?’ o gözyaşlarına. ‘toyluk işte.’ hadi ordan! ‘ilk duygu, ilk heyecan.’ ölüyordun. ‘acemî hâli.’ geçti yâni. ‘bittabî.’ ya gerçek aşk? ‘ondan tam otuz yıl sonra.’ bilmem mi! ‘çoğalmıştı ama aşk şarkıları.’ e yaş alıyorduk hepimiz! ‘kafam sarhoş, rûhum ayıktı.’ sana öyle gelmiş. ‘ne yâni?’ ikisi de zilzurna idi. ‘deydi be.’ aşk varsa elbet. ‘yine aynı şarkılar.’ ve yenileri. ‘aşk ve aşk ve aşk.’ her şarkı bir aşk. ‘benimkisi sâbit.’ ya ilki? ‘şimdide sen sağırsın!’ neye? ‘gençlik dediğime’ yâni tamam. ‘hem de ne tamam.’ nasıl yâni? ‘yaş aldıkça yaşıyor aşkı insan.’ yüz yaşında muhteşemlik var sana! ‘dalga geçme.. yaşarsam öyle.’ serçe parmağını dahi kaldıramazsın. ‘hayat.. hiç belli olmaz.’ hayat değil, aşk! ‘aynen öyle.’ öyle ne? ‘aşksızsan öl!’ o kadar, he? ‘o kadar.’ ben ne halt edeyim?! ‘beni dinle yeter!’ öleyim, öleyim… ‘orasını bilemem.. bekle, belki…’ belkisi melkisi yok.. şanssızım. ‘belki bir gün...’ hiçbir gün belki. ‘belkisi sâbit!’ aslında pek haklısın. ‘nede? aşk ve ölümde. ‘böyle düşünüyorum diye…’ yok, yok.. öyle. ‘yaşayan yaşıyor işte.’ ölgün hâli hâl değil. ‘aşk seçilmişlere gelir.’ oğlum! bende şans mı var?! ‘dedik ya.. bir gün!’ ölsem mi, ne? ‘bak, yine şakıdı.’ sana. ‘sana da şakır, sana...’ beni boş ver.. aşk güzel şey di mi?  ‘zor.’ e zorun ne öyleyse?! ‘zor ama şâhâne.’ zorluğu? ‘sürdürmek sanat.’ ne? ‘zor sanat.’ nasıl? ‘etik, estetik falan.’ tam senlikmiş feylesof! ‘akıl değil, rûh işi.’ işçiliği. ‘aynen öyle: rûhsal sanat.’ rûhsal bir de bedensel yan? ‘haz güzel şey.’ yaşlandıkça… ‘göreceğim.’ ya çökerse beden. ‘rûh sağ olsun.’ rûhla-muhla nereye kadar?! ‘gittiği yere…’ yâni? ‘ölüme kadar, ölüme.’ yine şakıdı bak. ‘bu kez belki sana.’ yok, yok… avucumu yalayacağım ben. ‘öbür dünyada belki?!’ ne dünyada ne rüyada! ‘öyle deme.’ vakit kaybınım ben. ‘aşk başka dostluk başka!’ yerinde olsam, hiç durmazdım burda. ‘e ne güzel sohbet, kuş, şarkı, şiir…’ aşkına git sen. ‘kıskandın mı, ne?!’ benden sana hayır yok. ‘gidip iki tek atalım.’ böyle iyi.. evine git sen. ‘kırıldın mı yoksa bana?’ sıkıldım şu aşksız hayattan. ‘bekle dostum, bekle…’ beklemekle bitti ömrüm! ‘henüz bitmedi.’ sana öyle geliyor. ‘bak, serçe yine ötüyor.’ sana. ‘bugün pek karamsarsın sen!’ yıllardır böyle. ‘banktan kalkıp yürüyelim mi deniz kıyısında biraz?’ niye?! ‘her şeyin aktığını gör diye.’ âh âşık şâir feylesof, âh! ‘şımartma beni.’ şanslı uyuz kopek! ‘bak o doğru işte.’ kuş kadar ne rûhum, şarkım ne de şansım var! ‘öyle deme üzülürüm bak.’ kendi tâlihini yaşıyor herkes. ‘e bize gidelim gel.’ sonra sen sağ ben selâmet! ‘kafayı dağıtırsın.’ sen git.. serçeyi dinleyeceğim biraz daha ben. ‘heh şöyle.. şansın dönecek bak.’ şu sudaki denizkızı mı, ne?! ‘şişeyi bırakıyorum diye dağıtma ha!’ tamam.. merâk etme.. serçecikle takılıp biraz, eve dönerim… ‘yarın yine burda, aynı saatte…’ belli olmaz.. bakarsın…