"İnsanlık bize güzelliği öğretir." Hepimizin üstüne düşen yegâne yükümlülük bu değil midir?
Aklını kaçırmış bir dünyada, delirmemek adına gölgesine sığınılacak en sağlam liman edebiyat, kuşkusuz. Zira bu günlerde herkesin kafasını meşgul eden savaş hayaletleri meydanlardaki ağırlıklarını, iyiden iyiye arttırmış durumda. Tabiri caizse dünya diken üstünde… Şaşırmıyor insan… Savaşlar değişik biçimlerde, demirbaş aktörler olarak hep tarihin en ön perdesindelerdi, çünkü. Lakin her şey başladığı yoldan akıp giderken, bu akışta değişmeyen renkler de hep vardı. Kitaplar…
İnancın kurmacalardan daha güçlü olduğunu, Sun Tzu’nun yazdığı Savaş Sanatı adlı eserle yeni yeniden keşfetmiş bulunuyorum. Gelin savaş kitabı görünen bu denizin dünyasına dalgıç kıyafetlerimizi giyip bir dalış yapalım. Mercanlarına selam verelim, ahtapotlarıyla el sıkışalım, yosunlarına dokunalım…
Bu muhteşem eserin en vurucu özelliği zamansızlığıdır. Çünkü yaklaşık 2500 yıl evvel yazılmasına rağmen günümüzde diriliğini hâlâ korumakta. Büyük komutan ve düşünür Sun Tzu tarafından yazılan bu eser verdiği tavsiyelerle yalnızca savaş alanında değil politika, sanat hukuk ve ekonomi gibi birçok alana ışık tutacak türden. Bu özelliği kitabı basit bir askeri strateji kitabı olmanın çok ötesine taşıyor. Fakat zihinlerdeki acı sesleri tadabildiğimiz ve kifayetsiz kelimeleri hissettiğimiz bir gündemde keşfedeceğimiz şey başkalarıyla nasıl savaşacağımız değil. Kendi köpüklü sularımızda yüzmeyi nasıl öğreneceğimiz. Bu kitaptaki tavsiyeleri hayatımızda nasıl kullanacağımıza dair önemli noktalar şu şekilde:
"Ne zaman savaşabileceğini ve ne zaman savaşamayacağını bilen muzaffer olur."
İlk olarak nerede savaşacağımızı bilip cephemizi kendimize göre kestirmemiz gerekir. Her alanda çok iyi olacağımız düşüncesi başarıdan çok başarısızlık doğurur. Doğru zamanda kazanacağımızı bildiğimiz yönlerimize titizlik gösterirsek başarı kaçınılmaz olur zaten.
"Başkalarını kontrol edenler güçlüdür, ama kendini kontrol edebilenler daha güçlüdür."
İkinci olarak amacımız kendimizi geliştirmekse bunu asla ertelememeliyiz. Yarın diye düşünmeyi bir kenara bırakmalı andan başlamalıyız. Ancak konu öfke ya da çatışma ise orada durup soluklanmak doğru olandır. Bu bize büyük resmi görme olanağını verirken atacağımız adımları da sağlamlaştırır.
"Düşmanı bildiğiniz kadar kendinizi de biliyorsanız, zafer konusunda şüpheniz olmasın."
Üçüncü can alıcı nokta kendini tanımak olmalıdır. İnsanlar kendini tanımanın sadece güçlü yanlarının farkında olmak olduğu yanılgısı içindedir. Halbuki, kibirliliğinin veya duygusallığının olduğunu bilen biri her zaman daha güçlüdür. Çünkü zayıf yönlerini bilmek inkârdan daha aydınlık bir yüzdür.
"Mükemmellik her savaşta çarpışarak kazanmak değildir. En iyi strateji savaşmadan kazanmaktır."
Son olarak, en büyük başarının savaşı savaşmadan kazanmak olduğunu söyler, diplomasinin ve uluslararası ilişkilerin önemine de dikkat çeker.
Bu eserden çıkarılacak dersleri bu şekilde yazarken, zihnim birçok sitemli düşüncenin de âdeta tesiri altındaydı. Keşke silahın sona erdiremediklerini kalemin tamamlayabileceğini anlayabilse insanlık. Dünyanın çarkına çomak sokmaktan bir nebze vazgeçebilse. Filtre olmadan, kendiliğinden harika şeylerin olduğu bir dünyayı, bir de kendini anlamlandırabilmeyi denese…
Enerjinizi kendi iç savaşınıza harcadığınız zamanlarınız olması dileğiyle!
