Toronto Üniversitesi’nin yaptığı bir araştırmaya göre ana karakterleri insan olan çocuk kitapları, hayvan olanlara göre daha güçlü bir ahlaki etki yaratıyor.
Araştırma boyunca dört ile altı yaş arasındaki yaklaşık yüz çocuğa seçilen üç öyküden biri okutuldu: Mary Packard’ın Little Racoon Learns to Share (Küçük Rakun Paylaşmayı Öğreniyor) öyküsü, aynı öykünün hayvan yerine insan karakterleri olan bir versiyonu ve tohumlar hakkında bir öykü.
Öyküler okunmadan önce her çocuğa eve götürebilecekleri on yapışkanlı kâğıt seçmesi istendi ve ismi verilmeyecek bir çocuğun bu kağıtları evine götüremeyeceği söylendi. Ardından çocuklara eğer kağıtlarını bu isimsiz çocukla paylaşmak isterlerse, ayrı bir zarfa kendilerininkinin bir kısmını koymaları önerildi.
Çocuklar öyküyü dinledikten sonra, on kâğıt daha seçme şansları oldu ve bunları diğer çocukla paylaşma şanslarının olduğu hatırlatıldı. Uzmanlar çocukların davranışlarını gözlemleyince içinde insan karakteri olan öyküleri dinleyenlerin daha paylaşımcı olduğunu gördü. Bunun aksine, içinde insan olmayan diğer iki öyküyü dinleyenlerin ise paylaşma alışkanlıklarında hiçbir değişiklik olmadığı gözlemlendi.
Üniversitede erken bilişsel gelişim doçenti olan Patricia Ganea birçok araştırmanın daha gerçekçi öyküler okuyan ya da dinleyen çocukların öğrendiklerini daha kolay uygulayabildiklerini gösterdiğini belirtiyor. Bu gerçeğe rağmen, insan davranışları gösteren hayvan karakterlerinin bu kadar çok sayıda olması ise şaşırtıcı. Ganea, öykü karakterlerinin çeşitliliğinin ve temsil ettikleri rollerin tekrar değerlendirilmesi gerektiğini savunuyor.
Çeviren: Deniz Saldıran
(Independent Culture)
