Fantastik edebiyat üzerinde çalışan ve masalların psikolojisi hakkında yıllarca araştırma yapan J.R.R. Tolkien bu türlerin asıl amacının “çocuklar için” yazmak olmadığını ileri sürdü. Çocuklar için yazmak diye bir şey yoktu. Neil Gaiman çocukların karanlıktan korunması gerektiğine inanmıyordu, hatta bu, daha kötü şeylere neden oluyordu. Maurice Sendak, "Çocuklar için yazmıyorum, ama birileri çıkıyor ve çocuklar için yazdığımı söylüyor!" dedi.
Belki de çocukların doğal zekâlarına ve zor duygularla başa çıkma yeteneklerine olan saygı, Grimm Kardeşler'in masallarını bu kadar büyüleyici kılan şeydir. Kardeşler 1812'de kitaplarının ilk baskısının önsözünde, anlattıkları hikâyelerin amacının “bundan zevk alabilecek herkese zevk vermek” olduğunu yazdılar.
Hikâyeleri, iki yüzyıl boyunca insanların hayal gücünü besledi ve nesiller boyunca, sanatçılara onları yeniden yorumlamak ve yeniden yorumlamak için ilham verdi. Bu hikâyelerin, hem günümüz hem de daha eski dönemde yaşamış sanatçılar tarafından yapılan, birçok farklı tarza sahip illüstrasyonlarına aşağıda ulaşabilirsiniz:
Edward Gorey, Kırmızı Başlıklı Kız
Maurice Sendak, Goblinler
Lisbeth Zwerger, Yedi Karga
Shaun Tan, Rapunzel
Andrea Dezsö, Kurbağa Prens
Lorenzo Mattotti, Hansel ve Gretel
David Hockney, Balığın İçinde Saklanan Çocuk
Barbara C. Freeman, Pamuk Prens ve Rose Red
Kay Nielsen, Hansel ve Gretel
Arthur Rackham, Kırmızı Başlıklı Kız ile Hansel ve Gretel
Derleyen: Aslı İdil Kaynar
