Ro ile Da gecenin karanlığında yalpalaya yalpalaya yürüyorlardı. Ro: Bir tek sorunumuz kaldı, onu da hallettik mi tamamdır. Da: Evet. Peki, halledebilecek miyiz, buna gücümüz yeter mi? Ro: Eğer bunu sorun olarak görüyorsak ve buradaysak bu soru zaten geçerliğini yitirmez mi dostum? Da: Haklısın, ama olur ya… Ro: Olmaz, olmaz. Rahat ol. Da: Peki, öyle olsun yaşım. Ro: Yaşım mı? Da: Sana böyle demek geldi içimden. Ro: Sahi sen kaç yaşındasın gençliğim. Da: Oldukça ihtiyar sayılırım. Ro: Her neyse. Şimdi biz gidelim de şu mezarlığa. Da: Ben korkarım oradan. Ro: Ne güzel işte. Sana korkunu yenmen için iyi bir fırsat. Da: Ya onunla karşılaşırsam. Ro: Kiminle? Da: Eski dostla canım. Ro: Biliyor musun mezarlar bana hep çok güvenli gelmiştir. Da: Neden? Ro: Orada hep ölüler vardır da ondan. Ölünün kime ne zararı dokunabilir ki? Da: Evet, insan sağken öldürür ve sağken ölür. Ro: İyi söyledin bak. Ölüler ölmez ki ve öldürmez de. Da: Ellerim üşüyor. Ro: Cebine koy. Da: Ceplerim delik. Ro: Hadi biraz koşalım. Da: Nereye? Ro: Geldiğimiz yere. Cehenneme. Da: Demek böyle bitecekti her şey. Ro: Seviyorum senin böyle saçmalamanı. Da: Sıcak tutuyor beni. Ro: Saçmalamak mı? Da: Yoo cehennem. Ro: Biz cennetten mi kovulduk sahi? Da: Tanrının zaafı işte! Ro: Seni cennetimden kovuyorum, bana itaat etmedin. Da: Bağışla beni rabbim. Ro: Bi kurban kesersen, düşünürüm. Da: Hahaha… Nereden buluyorsun bu lafları? Ro: Tanrı söyletiyor. Da: Şimdi de peygamber mi oldun? Ro: Ama hala ellerim üşüyor. Da: Vardık biraz daha sabret. Ro: İşte orada, dönüp dolaşıp geleceğimiz yer. Da: Mezarcı kazmış mıdır? Ro: Dün tembihlemiştik ya. Da: Mezarcı kendi mezarını da kazmış biliyor musun? Ro: Ondan da bu beklenir zaten. Mezarlıktaki ilk çukura yaklaştılar. Çok mu ölü vardı? Niçin bu kadar çukur vardı ki? Aslında boş değildi çukurlar her birinden ayrı ayrı sesler geliyordu. İnlemeler, horlamalar, şehvet çığlıkları, hıçkırıklar, kikirdemeler. İlk çukur boştu sadece. Çukura girdiler. Yan yana uzandılar ve sarıldılar birbirlerine sımsıkı. Da: Isındın mı biraz? Ro: Kanım hızlanmaya başladı yine. Da: Bu gece olacak mı dersin? Ro: Merak etme halledeceğiz. Da: Havanın soğuk olması lehimize değil mi? Ro: Seviyorum senin korkarken titremeni. Da: Ellerini ver. Tut ellerimi. Ro: Böyle ne kadar da güvendeyiz değil mi? Da: Hadi kapa gözlerini. Ro: Ne demeliyiz sence. Da: Sadece susalım. Son bir defa. Ve solukları birbirine karıştı. Elleri titredi. Kanları hızla dolaşıyordu damarlarında.