Toronto Daily Star'ın yazı işleri müdür yardımcısı Harry C. Hindmarsh, Ernest Hemingway'in sinirlerini nasıl alt üst edeceğini çok iyi biliyordu.
Belki başınızdan geçmiştir, öylesine çekilmez ve zalim bir patronla ya da müdürle çalışmak zorunda kalırsınız ki, yaka kartınızı teslim edip sonsuza kadar çekip gitmekten başka seçeneğiniz kalmaz. Ernest Hemingway’in başına gelen de tam olarak buydu. Ernest Hemingway, Ernest Hemingway olmadan, Nobel Edebiyat Ödülü’nü almadan ve uluslararası alanda tanınmadan önce karşısındaki can sıkıcı düşman ne eserlerini sürekli dibe gömen bir edebiyat eleştirmeni ne ismini karalamaya çalışan bir magazin muhabiri ne de onun denizaşırı bir casus olduğundan şüphelenen FBI ajanıydı. Hemingway için yaşamı katlanılma hale getiren kişi, Toronto Daily Star'ın editörü Harry C. Hindmarsh'tan başkası değildi.
Her ne kadar Hemingway 1921 ve 1923 yılları arasında Toronto Star Weekly’nin kendi hayatından memnun dış haberler muhabiri olsa da, 1923 yılında, kötü şöhretli editör Hindmarsh’ın yönetimindeki Toronto Daily Star’ın başyazarlığına transfer edildi. Hindmarsh, kişiliği açısından tam bir savaş topuzuydu. Çoğu editörün yaptığı gibi en iyi yazarlarının becerilerini geliştirmek için onlara yardımcı olmak yerine yazarlarını sürekli eleştirir, sırf kendilerini gazete için vazgeçilmez görmeye cüret etmesinler diye gururlarını paramparça ederdi. Biyografi yazarı Scott Donaldson’a göre Hemingway de kısa süre içinde onu küçük düşürmek ve böylece itaatkâr bir çalışan haline getirmek isteyen Hindmarsh’ın özgüveni yerle bir etmeye yönelik, sistematik saldırılarına maruz kalmaya başladı.
“Daily Star’ın sahibinin kızıyla evli olan Hindmarsh, gazeteyi becerileriyle ön plana çıkan çalışanlardan kurtarmaya kararlıydı,” diye yazıyor Donaldson. Hemingway Avrupa seyahatinden döndüğünde Hindmarsh derhal onun egosunu yerle bir etmesi gerektiğine karar verdi ve karşısına bir dizi önemsiz görevli çıktı. Mesela bir gece yarısı uykusundan uyandırılan Hemingway’den istenen şey, en düşük seviyedeki yangın alarmlarını takip edip neler olduğunu öğrenmesiydi. “Belediye binasına git ve nelere olduğuna bir bak,” deniyordu. Hemingway 10 Eylül’de işe başlamış ama başyazar olmasına rağmen neredeyse iki hafta boyunca yazdığı tek bir haber bile manşet olmaya layık görülmemişti. Bu arada Hindmarsh bu dikkat çekici yazarını araştırmacı muhabire dönüştürmeye çalışıyor, Hemingway ise kendisine verilen görevleri sessiz sedasız yerine getiriyormuş gibi görünüyordu.
Hindmarsh’ın Hemingway’i ofisten uzak tutma yollarından biri de onu Ontario’nun olmadık yerlerindeki belirsiz hikâyelerin peşine düşmeye zorlamaktı. Hemingway ilk oğlunun Toronto’daki bir hastanede gerçekleşen doğumunu bile kaçırdı çünkü Hindmarsh onu, İngiltere Başbakanı Lloyd George’un gelişini haber yapmak üzere New York’a göndermişti. Hemingway de herkes gibi bu zorbalığın üstesinden gelemedi ve Ocak 1924’te istifa etti.
Hemingway yaşamı süresince düzenli aralıklarla gazete yazılarına döndüyse de, bir daha asla Toronto Daily Star ile bağlantıya geçmedi. Bu arada Hindmarsh hızla terfi etti ve önce gazetenin genel yayın yönetmeni ardından başkanı oldu. Her ne kadar Hemingway bir yandan gazete yazılarıyla uğraşmaya devam ediyorsa da, Hindmarsh’ın onu gazetecilik endüstrisinden uzaklaştırması bir anlamda olağanüstü yazarlık kariyerinin de hızlanmasına sebep oldu.
Çeviren: Fulya Kılınçarslan
