Düşüncelerinin paralellik gösterdiği Martin Luther King öldürüldüğünde Baldwin ve çağdaşları zor zamanlardan geçti.
Birçok insan için James Baldwin’in yazdıkları ırkçılık karşıtı hümanizmin temelini oluşturuyor. Bu gerçeğin altı belki de en çok Eddie Glaude’ın Begin Again’inde (Yeniden Başla) çiziliyor. Birkaç yıldır Baldwin üzerine ders verdiği Princeton Üniversitesi’nde Afro-Amerikan Çalışmaları bölüm başkanı Glaude aynı zamanda siyahların en çok saldırıya uğradığı, 1882 ile 1968 yılları arasında linç edilen kişi sayısı 581 olarak kayıtlara geçmiş Mississippi’deki Jackson County’nin de yerlisi. Glaude bu kitabı yazmasının 2016’da Trump’ın ABD başkanı seçilmesiyle doğan umutsuzluktan kaynaklandığını anlatıyor: “Milyonlarca beyaz Amerikalı Trump’ı seçti ama sonuçlarıyla biz uğraşacaktık.”
Baldwin yaşadığı dönemde hem önemli biri hem de bir anomali olarak görülüyordu. Kendisi gibi Harlem’den gelen siyah bir gencin hayatını ve ailesiyle ilişkisini gözler önüne serdiği yarı otobiyografik romanı Go Tell It on the Mountain (Git Bunu Dağlarda Anlat) ile yirmili yaşlarında ün kazanan Baldwin otuzlu yaşlarında Giovanni’nin Odası ve Bir Başka Ülke romanlarında beyaz ve eşcinsel kahramanların gözünden yazmaya cesaret etmiş bir yazardı. Aşk üstüne, Amerika’nın çok ırklı bir toplum olacağı günlere olan inancı ve hem siyah hem de beyaz Amerikalıların bir gün kurtulacağına dair ümidi üstüne defalarca yazdı. 1960’larda şiddet ve direniş iyimserliğin yerini aldığında Baldwin’in sesi daha sert bir tona büründü ve liberallere karşı toleransı azaldı. Baldwin’e sorulan soruysa şuydu: Beyaz Amerikalılar onun bütün bu uğraşlarına değer miydi?
Düşüncelerinin paralellik gösterdiği Martin Luther King öldürüldüğünde Baldwin ve çağdaşları zor zamanlardan geçti. “Mahvolmuştu” diye açıklıyor Glaude kitabında, “beyaz üstünlüğünün milyonları yoksullaştırdığı gettolarda yaşananlara tanık oldu. Kitlesel hapsetmenin başlangıcını ve bunun siyah topluluklar üzerindeki etkisini gördü. Altüst edilmiş umutların ve beklentilerin üzüntüsünü de hissetti. On iki yıl sonra Reagan’ın başkan seçilmesine tanık oldu – ırk meseleleri söz konusu olduğunda Amerika’nın değişmeyeceğinin açık bir göstergesiydi bu.” Glaude’a göre siyahların şimdiki deneyimleri, Reagan devriminin yükselişiyle siyah özgürlük hareketi çökerken Baldwin ve diğer pek çok kişinin göğüs gerdiği durumdan farklı değil.
Glaude, Baldwin’in edebi başarısının doruğa ulaştığı 1963’ten sonra kendini politikaya ve öfkesine kaptırdığı, 1972’de kariyerinin düşüşte olduğu görüşüne karşı çıkıyor ve bize Baldwin’i sonuna kadar okumamızı, böylece kalemini umutsuzluğu yenmek için kullandığını görebileceğimizi söylüyor. Böylesine karanlık zamanlara tanıklık etmiş olması, yaşadığı topraklarda her şeyin daha iyi olacağına inanması ve insan sevgisi Baldwin’in yazar ve insan olarak büyüklüğünün göstergesi.
