Şükrü ErbaşYa tepeden tırnağa şiddetsin, ya her şeyi fıkraya çeviriyorsun, ya da kapanmış bir yara gibi dilsizsin, dedi. Bilmem –dedim– zarar veriyor muyum sana? Değil de, insan bazen sevgi sözü söylerken bile korkuyor. Baban seni sever miydi, dedim. Başını okşar mıydı, sen bir şey söylemeden dönüp gülümser miydi, inanır mıydı sana, ağlarken gördün mü hiç, gözlerinin önünde anneni öptü mü, sesi sabaha mı benzerdi geceye mi, türkü söylediğini duydun mu, yanında gülebilir miydin, evini başkalarının evi kadar sevebildin mi hiç... Kadın, bir dip uğultusu içinde kayboldu. Sürmeli bir kapı, al yeşil bir bahçe, şarkı söyleyen yıldızlar, uzaklardan geçen kamyon sesleri, rüzgârlı bir belik, aynalı bir pınar, puhu kuşlarından uykular, domates fidelerinden yürüyen kırmızı, camekanlar içinde çırpınan rüyalar... baş dönmesi bütün zamanları elsiz ayaksız bir zamana çeviriyordu. Ürpertisi ağzından topuklarına kadar yürüdü. Gülümsedim. Hani Karacaoğlan der ya, benim işim mihnet ile zor değil –dedim- acısı olmayan birisini bulursan... Babam senin de babandı biliyor musun? Keşke sadece bana acı verseydi. Hepimiz sakat büyüyoruz. Tanrıya eklenmiş bir adam; cenneti yok da cehennem evin içinde. En iyi bildiğin konuda bile konuşamıyorsun. Söz, ağzında taşa dönüyor. Attığın her adım yanlış. Bir büyük gözaltı ki ölümden sonra da sürüyor. Sonra yaza yaza yaralarından bir baba yaratıyorsun. Sonra yaza yaza görüyorsun ki baban sevmeden ölmüş. İnsanlar ondan korktuğunda sevildiğini sanmış. Azıcık gülümsese, herkes bu çatlaktan sızacak ve onu yerle bir edecek! Buradan, yalnızca sevgi olan bir sevgi doğar mı hiç, heves doğar mı, özgürlük arzusu doğar mı, güzellik dünyamıza yürür mü, bir başkası bize sevinç verebilir mi... Avuçlarımın içinden öptü. Tanrının olmadığı zamanlara kadar uzandı kirpikleri. Sessizce doğruldu. İnsan, bütün bunları yaşadıktan sonra nasıl sever, dedi. Sevmek neden bu kadar acı veriyor, dedi. Sevgi öğrenilebilir mi, dedi. Parmaklarını alın çizgilerimde gezdirdi uzun uzun. İki kaşımın arasından geleceğine baktı. Sonra kulağımdan ağzıma usulca uzandı: Biraz uzaklaşacağım senden, dedi.
Temmuz, 2017
