“Grimm Kardeşler ilk baskıdaki yüz öyküyü son baskıya almış olsa da onları büyük ölçüde değiştirdi. Bu yüzden de bugün okurların bildiği masallar ilk baskıdaki hallerinden oldukça farklı.” Prens, Rapunzel’i hamile bırakır, kötü kraliçe aslında Pamuk Prenses’in öz annesidir ve kendi kızını öldürmeye çalışmaktadır ve bir başka öyküde yer alan aç anne öylesine delirmiş ve umutsuzdur ki kızlarına, “Sizi öldürmek zorundayım, böylece yiyecek bir şeyim olacak,” der. İngilizcede ilk kez yayımlanan Grimm Kardeşler’in masalları, çocukluğumuzdan beri bildiğimiz öykülerin sansürsüz hallerini gözler önüne seriyor. Grimm Kardeşler Jacob ve Wilhelm, öykülerini ilk kez 1812’de yayımlar, 1815’te de bunu ikinci bir cilt takip eder. İkili her bir baskıda öykülerini biraz daha kırpar, onları çocuklara uygun masallar haline getirir ve içlerine Hıristiyanlık göndermeleri yerleştirir. Nihayet yedinci baskıda, bugün bildiğimiz Grimm Masalları ortaya çıkar. Emekli Alman edebiyatı profesörü Jack Zipes, bu ilk baskıların İngilizceye neden hiç çevrilmediğini her zaman merak ettiğini ve sonunda da bu işi bizzat yapmaya karar verdiğini söylüyor. “Grimm Kardeşler ilk baskıdaki yüz öyküyü son baskıya almış olsa da onları büyük ölçüde değiştirdi. Bu yüzden de bugün okurların bildiği masallar ilk baskıdaki hallerinden oldukça farklı,” diyor Guardian’a yaptığı açıklamada. Örneğin ilk baskıda Rapunzel, kurtarıcısıyla kulede “eğlenceli vakitler” geçirdikten sonra, “Neden kıyafetlerim bana bu kadar dar geliyor? Artık hiçbiri bana olmuyor,” şeklinde sorgulamalara girişiyor. Cinderella’nın kız kardeşleri, prensin denettiği ayakkabılara sığabilmek için parmaklarını kesiyor, ama prens “ayakkabıdan sızan kanı görünce” onların bu hilesini anlıyor. Bunun yanında “Pamuk Prenses’in öldürülüp bunun ispatı olarak kalbinin ve ciğerlerinin kendisine getirilmesi” emrini veren de prensesin kendi annesi. Bu ayrıntı sonraki baskılarda “anneliğin kutsal olduğu” gerekçesiyle çıkartılıyor. “Kitabın orijinal versiyonu, çocuklara ya da sıradan okurlara hitaben yayımlanmamıştı. Öyküler özel olarak çocuklar için yazılmış da değildi,” diyor Zipes. “İlk iki baskıdan sonra Grimm Kardeşler fikirlerini değiştirerek orta sınıf ailelere hitap eden kısa masallar yazmaya karar verdi. Bunun sonucunda da Wilhelm birçok masalı düzenleyip sansürledi.” Orijinal masalların, sözlü geleneğe daha yakın olduğunu belirten Zipes, ebeveynlerin ve yayıncıların Grimm Kardeşler’in çalışmalarını “çocuk masalları” seviyesine indirmekten vazgeçmesi gerektiğini ve bu öykülerin herkes tarafından zevkle okunabileceğini söylüyor.