Le Carré’nin kariyeri, yaşadığı zamanın “gizli dünyasının” etkisiyle şekillendi ve aynı şekilde yazarın kitapları, casusların kendileri hakkında konuşma şekli dâhil olmak üzere İngiliz istihbaratını büyük ölçüde etkiledi.
Yazarlar kitaplarını yazarken sık sık gerçek yaşam deneyimlerinden faydalanır ancak le Carré’nin hayat deneyimi gizli bir dünyayı kapsadığından kitaplarında gerçek ve kurgu nerede başlayıp nerede bitiyor söylemek zor. Le Carré’nin MI5 ve MI6'da çalıştığı dönem onun en büyük ilham kaynağıydı zira yazar, sırlarını korumakta kararlıydı. Yazar bu konuyla ilgili, “Eski görevime – yani her iki görevime – dair birbiriyle çatışan o kadar çok fazla anım var ki bazen gerçekten ne düşündüğümü bilemiyorum. Şimdiye kadar gerçeği bilen hiç kimsenin beni bu sırrı açıklamakla suçlamaması benim için gurur verici," demişti.
Gerçek adı David Cornwell olan le Carré’nin kasvetli bir dönemde İngiliz istihbaratında bulundu. Le Carré o zamanları, “Temel eğitimimi, uzun süredir istihbaratta görev yapmakta olan çok değerli subay George Blake'in bir Rus casusu olduğu ortaya çıktığı sıralar bitirmiştim,” diye anlatıyordu. MI6'daki bir diğer sıkıntı Kim Philby’nin casus çıkmasından kaynaklandı. Philby daha sonra le Carré'nin en ünlü eseri olan Karla üçlemesinin ilham kaynağı olacaktı. Yazarın asıl yeteneği, Soğuk Savaş’ın ihanetle çalkalanan dünyasını, ihanet eden ve ihanete uğrayan insanların kişisel dramlarıyla birleştirmekti. Bazıları, bir istihbarat servisine giren bir düşman ajanı tanımlamak için kullanılan "köstebek" teriminin ve casusların kendilerinin de kullandığı birçok ifadenin le Carré'den geldiğini söylüyor. Bununla birlikte, Melvyn Bragg’ın yaptığı 1976 tarihli bir röportajda le Carré, "köstebek" teriminin kendi icadı değil, "gerçek bir KGB terimi" olduğunu öne sürdü.
Moskova'ya karşı çalışan CIA ekibi, uzun yıllardır "Rus Evi" olarak tanınıyor – kimilerine göre bu grup ismini, le Carré’nin 1989 tarihli, aynı adı taşıyan romanından alınmıştır. Rus Evi’nde çalışanlardan bazıları, Rus düşmanlarından birini onların “Karla”sı olarak tanımlıyordu, böylece le Carré’nin Karla üçlemesindeki George Smiley’nin düşmanına atıfta bulunuyorlardı. Ian Fleming'in James Bond'u bir kaçış fantezisiyken le Carré’nin casusları gerçek hayatın içinden geliyordu. Ancak MI6'daki herkes, yazarın kitaplarından hoşnut değildi. MI6'da le Carré’yle aynı dönemde çalışan Barones Daphne Park, “Bu dünyanın soğuk bir ihanet dünyası olduğunu söylemeye cüret ediyor. Öyle değil. İki tarafta da güven olmadan bir ajanı yönetemezsiniz,” yorumunda bulunmuştu. Eski bir MI6 şefi olan Sir Richard Dearlove ise birkaç yıl önce Cliveden Edebiyat Festivali'nde le Carré'yi alaycı bir görüşü sürdürmekle eleştirdi.
Le Carré'nin gerçek casuslarla çatışmalı bir ilişkisi vardı. Aynı şekilde casuslar da onun kurgularıyla çatışmalı bir ilişki içindeydiler, kurguların onların dünyasını şekillendirmesinden hoşlanmıyorlardı. Öte yandan, yazarın eserleri hem ülkesinde hem de dünyanın dört bir yanında büyük ilgi gördü. 2009 yılında MI6 şefi Sör Colin McColl şöyle demişti: “İstihbarata hizmet ettiğim süre boyunca iki tür yaklaşım gözlemledim. John le Carré'ye öfkelenenler vardı çünkü onlara göre yazar herkesi rahatsız edici ve birbirine komplo kuran karakterler olarak tasvir ediyordu. Ama ben bunun harika olduğunu düşündüm çünkü bizi birkaç kuşak boyunca özel kıldı.”
Kaynak: BBC
