Neşe Yaşın’ın yeni şiir kitabı Zaman Fısıltısı, kırık döküklükler, ruhun ince halleriyle örülü şiirlerden müteşekkil.
İyi, nitelikli bir şiir kitabı için nelerin gerekli olduğunu düşünürüm bazen. Örneğin sadece somut ya da gerçekçi bir poetika yeterli olur mu? Ya da sadece güçlü imgeler, o şiir dünyasını dolayısıyla o şiir kitabını ne kadar güçlü kılar? Belki de tüm bunların dengeli bir bileşimi, nitelikli bir şiir kitabına doğru giden yoldur kim bilir...
Neşe Yaşın, şiirleri kırktan fazla yabancı dile çevrilen ve bu dillerde yayımlanan dergi ve antolojilerde yer alan bir şair. Aralarında Anthias-Pieridis Ödülü (1998), Pierides Ödülü (2020), Avrupa Yurttaşları Ödülü (2021), Nikiforides Uluslararası Barış Ödülü (2024)’ün de bulunduğu ödüllere değer bulundu ve muhtelif beynelmilel edebiyat festivalinde, Avrupa, Asya, Kuzey ve Güney Amerika, Afrika ve Avustralya’nın çeşitli şehirlerinde okumalar yaptı.
Sümbül ile Nergis (1979, Cem Yayınları, İstanbul), Savaşların Gözyaşları (1980, Yeni Türkü Yayınları, İstanbul), Kapılar (1992, Cem Yayınları, İstanbul), Ay Aşktan Yapılmıştır (2001, Gendaş, İstanbul), Bellek Odaları (2005, Dünya Yayınları, İstanbul), Şiir Seçkisi 2008 (2008, Amargi, İstanbul), Üşümüş Kuşlar (2016, Ayrıntı Yayınları, İstanbul) ve Kar Uykusu (2021, Ayrıntı Yayınları, İstanbul) adlı şiir kitapları yayımlanan Yaşın’ın Üzgün Kızların Gizli Tarihi (2002, İletişim Yayınları, İstanbul) isimli bir romanı ile Şiirle Hatırlamak (2013, Söylem Yayınları, Lefkoşa) adlı bir incelemesi mevcuttur.
Yaşın’ın Garden of Light (2016, Limited Edition, Epifani, Nicosia), Rose Falling Into Night (2017, Heterotopia Publications, Nicosia), Απαγορευμένοι κήποι (2019, Vakxikon, Athens), Ein Heft aus Feuer (2026, Verlag Auf Dem Ruffel, Engelschoff) adında diğer yabancı dillerde yayımlanan kitapları bulunmaktadır.
Neşe Yaşın’ın yeni şiir kitabı Zaman Fısıltısı, Alâmet (25 şiir -15 tanesi Kıssalar), Gözbağı (12 şiir), Kara Aşk Baladı (11 şiir) ve Gülün Ana Fikri (17 şiir) kısımlarından müteşekkil. Bu kısımlar kendi içerilerinde bütünlüklü bir şiir evreni kuruyorlar.
Şiirler arasında “kalbin kelebek katliamı (sayfa 14)”, “beni bir kum tanesinden çöl yapmışlar (sayfa 15)”, “kalbe hızla çarpan kelebek (sayfa 27)”, “insan rastlar hep kendine / başkasının aynasında (sayfa 37)” gibi nitelikli imgeler ve bunların yer aldığı dizeler dikkat çekiyor.
Kitabın ilk şiirlerini okudukça kelebeklerin bu kitabın en yoğun imgesi olup olmadığını düşündüm. Kitapta kelebeklerle dört kez karşılaşıyoruz (“kalbin kelebek katliamı (sayfa 14)”, “... / kelebekteki yası (sayfa 19)”, “kalbe hızla çarpan kelebek (sayfa 27)” ve “kalbe konan kelebek (sayfa 38)”). Kelebekler, kelebek imgeleri kitabın sadece ilk şiirlerinde karşımıza çıkıyor.
Kırık döküklükler, ruhun ince halleriyle sürüyor Zaman Fısıltısı. Kelebekler sonraki şiirlerde kayboluyor belki ama kelebeklerin inceliği, uçuculuğu, kırılganlığı kitap boyunca sürüyor.






.gif)


