Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı. Merdivenlerden koşarak inen çocukların sesine dönerken sokağa giren Fikret’i fark etti.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı. Merdivenlerden koşarak inen çocukların sesine dönerken sokağa giren Fikret’i fark etti. Fikret, yanından koşarak geçen çocukların sevincine gülümserken merdivenlerin başına geldi; merdivenleri yavaş yavaş çıkmaya başladı.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı. Merdivenlerden koşarak inen çocukların sesine dönerken sokağa giren Fikret’i fark etti. Fikret, yanından koşarak geçen çocukların sevincine gülümserken merdivenlerin başına geldi; merdivenleri yavaş yavaş çıkmaya başladı. Müjgân, merdivenleri yavaş yavaş çıkan Fikret’e bir an seslenmek istedi. İçinden ‘Fikret’ diye çıkan sesi belki de söylemişti. Hatta şu an tüm Samatya duymuş da olabilirdi. Fikret, merdivenleri çıkmaya devam ederken Müjgân, köşe sokaktan dönüp merdivenlerin başına gelen Ayhan’ı gördü.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı. Merdivenlerden koşarak inen çocukların sesine dönerken sokağa giren Fikret’i fark etti. Fikret, yanından koşarak geçen çocukların sevincine gülümserken merdivenlerin başına geldi; merdivenleri yavaş yavaş çıkmaya başladı. Müjgân, merdivenleri yavaş yavaş çıkan Fikret’e bir an seslenmek istedi. İçinden ‘Fikret’ diye çıkan sesi belki de söylemişti. Hatta şu an tüm Samatya duymuş da olabilirdi. Fikret, merdivenleri çıkmaya devam ederken Müjgân, köşe sokaktan dönüp merdivenlerin başına gelen Ayhan’ı gördü. Fikret, merdivenleri yarılarken ikindi kırgınlığında merdivenlere gölgesi düşen Ayhan’ı fark etti. Ayhan da merdivenleri inmeye başlarken Fikret’i fark etti. Yavaş yavaş iki adam birbirine yaklaşırken Ayhan bir an kafasını çevirip ahşap eve doğru baktı. Müjgân, Ayhan onu fark edince tam önüne dönüyordu ki Fikret de Ayhan’ın nereye baktığını görmek için kafasını çevirince Müjgân’la göz göze geldi. Fikret, kalbinin bir an için durduğunu hissetti. Müjgan, Fikret ona bakarken dünya dursun istedi.
Samatya’da merdiven sokağa bakan köşedeki ilk ahşap evde yaşıyordu Müjgân. Fikret, o gün, başka bir sokaktan merdiven sokağa doğru yürümeye başladı; tam o sırada çiçekleri sulamak için Müjgân cama çıktı. Merdivenlerden koşarak inen çocukların sesine dönerken sokağa giren Fikret’i fark etti. Fikret, yanından koşarak geçen çocukların sevincine gülümserken merdivenlerin başına geldi; merdivenleri yavaş yavaş çıkmaya başladı. Müjgân, merdivenleri yavaş yavaş çıkan Fikret’e bir an seslenmek istedi. İçinden ‘Fikret’ diye çıkan sesi belki de söylemişti. Hatta şu an tüm Samatya duymuş da olabilirdi. Fikret, merdivenleri çıkmaya devam ederken Müjgân, köşe sokaktan dönüp merdivenlerin başına gelen Ayhan’ı gördü. Fikret, merdivenleri yarılarken ikindi kırgınlığında merdivenlere gölgesi düşen Ayhan’ı fark etti. Ayhan da merdivenleri inmeye başlarken Fikret’i fark etti. Yavaş yavaş iki adam birbirine yaklaşırken Ayhan bir an kafasını çevirip ahşap eve doğru baktı. Müjgân, Ayhan onu fark edince tam önüne dönüyordu ki Fikret de Ayhan’ın nereye baktığını görmek için kafasını çevirince Müjgân’la göz göze geldi. Fikret, kalbinin bir an için durduğunu hissetti. Müjgân, Fikret ona bakarken dünya dursun istedi. Fikret, Müjgân’a bakmaya devam ederken Ayhan hareketlendi. Fikret, yavaşça kafasını çevirip kalan son basamakları da çıkmaya başladı. Müjgân, basamakları hızlı hızlı çıkan Fikret’e bakmaya devam etti. Fikret, derin derin nefes alarak dar sokakta yürümeye devam ederken bir an durup tekrar bakmak istedi. Müjgân, bir an sokakta duran Fikret’e bakarken kapının anahtarla açılıp Ayhan’ın içeri girdiğini fark etti. Fikret, tam arkasını dönerken Müjgân’ın hızlıca pencereyi kapatıp perdeyi çektiğini bir anlık gördü.
“insan önce ayrılığa yetişir, belki sonra bulurmuş birbirini, ne acı! Acı bile kalmamış sende – seninle aşka değil, zalim ayrılığa kavuşabilseydik keşke! ”
Ayrılıklar Gazeli, Haydar Ergülen
