*
Birinci konuşmacı, ‘şiir okunmuyor’ dedi.
İkincisi, ‘şiir ayağa düştü’ dedi.
‘Şiirin okunması için bir şeyler yapmalı’ dedi, üçüncü.
Dördüncü ‘şiirin hiçbir zaman çok okuru olmamıştır’ dedi.
‘Yeni bir şiir yazılmıyor nicedir’ diye bitirdi sonuncuları.
Konuşmaların altında kaybolmuş altı dinleyici, kargacık
burgacık bir yazı gibi çıktı. Birisi ‘şair olmak ne zormuş’ dedi.
Diğeri ‘asıl okur olmak ne zormuş’ dedi. En sessiz duranları
‘biz şimdi şiir okuyalım mı okumayalım mı’ dedi.
*
Şiir bizim eski yalnızlığımız. Şiir bizim bütün zamanlardaki yalnızlığımız. Şiir bizim en kalabalık yalnızlığımız. Şiir bizim en verimli yalnızlığımız. Şiir bizim en yaratıcı yalnızlığımız. Şiir bizim en merhametli yalnızlığımız.
Biz, yazmanın yalnızlığına dünyayı sevmek için gideriz. Çırpına çırpına severiz kaderimizi. Çekilip geldiğimiz kalabalık harflerimizde çınlar durur. Yaza yaza bir başka kalabalık yaratırız. Yaza yaza bir başka yalnızlık yaratırız.
Biz bir sarkacız
Kalabalık ve yalnızlıktan yapılmış bir sarkaç.
Yok başka güzelliğimiz
İyi ki biz sarkacız.
*
Ah ey narkissos
Çorak ruh
Kibrin harfleri.
Çan için ses neyse...
Görünmek yetiyor.
2018
