E. A. Yılmaz
6 Ekim 2017
Emel Altınay Yılmaz • Çocuk ve Ben
Yol kenarındaki tek camı olan evin önünde duruyor, tahta kapısına dokunuyorum. Yıllar sonra eski bir dost eli tutuyorum sanki. Avucumun içi sıcacık.Başımı uzatıp içeriye bakıyorum. Boyum kapıyı aşmış. Eskiden koşup yorulduğum bahçe şimdi iki adım görünüyor.Yalnız bo..
Devamı..






