Renkli ışıklar dönüyor duvarda, gözleri gözlerime değiyor, gülümsüyorum. Bir votka istiyorum, müziğin ritmine kapılıyor bacaklarım, sağa sola, yukarı aşağı, tutuyor ensemden, kısa eteğini pantolonumla örtüp burnunu burnuma yapıştırıyor. Bir yudum votkadan alıyorum bir yudum ondan, müzik hızlanıyor, gece hızlanıyor. İsmini öğrenmek istiyorum inatla, söylemiyor, susuyor.

Kalabalığı geride bırakıp çıkıyoruz kapıdan. Sanki terk edildiği için buraya gelen ben değilim.

Sarhoşluğumuzu fark eden taksiciye sitem ediyorum, aldırış etmiyor, otelin kapısına kadar eşlik ediyor hatta. Anlıyor o da, tanımadığım bir kadına adam oluyorum.Böyle adam olunurmuş, anlattılar hayatım boyunca, bütün erkekler.

İçeriye girdiğimde sanki ilk defa sevişecek gibi titriyor tenim,  dişleri boynuma geçiyor, saçları kalbimin rüzgâr alan yerlerini kapatıyor, sonra birden gözlerinden yaş gelmeye başlıyor.

Pencereden sızan sokak lambasından rahatsız, aramızda kalmalı bu karanlık. Perdeyi çekmek üzere kalkıp sonuna kadar açtığımda fark ediyorum, eser kalmamış o yaz havasından, kaç bin şimşek, içimizde.

Yanıma gel der diyen bir bakış bırakıyorum üzerine. Çırılçıplak bedenimizi perdeye sarıp uzanıyoruz sokağa, buralardan oralara. Kimi ya da neyi özlüyorsan tam da ona.

Dışarısı bizim gibi,  biz de dışarısı.

Bir acı, bin heyecana rezerve. Unutmak adına kurulmuş cümlelerle yağmur toprağa karışıyor, toprak insana. Ben ona karışıyorum, o da bana. Gök gürlüyor, biz çıt demeden anlatıyoruz birbirimizi.

Sanki yıllar önce tanışmış gibi, göz göze geri dönüyoruz yatağa, titremeler de duruyor yağmurla.

Başımı tersyüz edip tavana bakıyorum, üzerime doğru geliyor, yukarıdaki boşluk birden yüzüyle doluyor, ağzımın içi onunla, dilimde buruk bir tat.

Konuşulması gereken birçok şey varken, fısıltısız karşılık buluyor tüm dudak izleri.

Birbirimizi ezberleyip dalıyoruz uykuya.

Ter içinde uyanıyorum, kimse yok, yanımda.

Evet, çok iyi anlıyorum. İncinerek yaşıyorum.

Daha anlatırdım ama

∞ bir acıya, mola.