David Bowie'nin En Sevdiği Kitaplar
10 Mayıs 2019 Eğlence Liste Kitap

David Bowie'nin En Sevdiği Kitaplar


Twitter'da Paylaş
0

Bowie'nin “All the Madmen”, “The Superman”, “Quicksand” ve “Ashes to Ashes” şarkıları, en sevdiği kitaplardan biri Nietzsche'nin Böyle Buyurdu Zerdüşt eserinden öğeler barındırıyor.

David Bowie Dünyaya Düşen Adam’ın çekimlerinde başına gelen bir olayı anlattı: Çekim için Los Angeles’tan New Mexico’ya taşınırken yanına yüzlerce kitap, bir “seyahat kütüphanesi” aldı. Bowie’nin kitap yığınını gören yönetmen Nicolas Roes ona “David, senin sorunun yeterince okumamak,” dedi. Bowie aylarca Roeg’in şaka yaptığını anlamadı. Ona “Başka ne okumalıyım?” diye sordu.

Bowie hayatı boyunca kitap okuma alışkanlığından asla vazgeçmedi. Müziğiyle uğraşmadığında günlerinin çoğunu okuyarak geçirirdi. Hayatının ileriki dönemlerinde Soho’daki McNally Jackson Kitabevi’nin müdavimi oldu. Bowie ile ilgili son on kamuoyu açıklamalarından biri, Bowie'nin müze sergisinde en sevdiği 100 kitabın listesi olduğunu söylüyor. Bowie ardında herhangi bir anı yazısı bırakmadığı için, bu kitap listesi bir otobiyografi niteliğinde sayılabilir. Kitapların bazılarını seçme sebebi, hayranlarının onları okumasını istemesiydi, ancak seçimlerinin bir kısmı, çalışmalarını fazlasıyla etkilediği için listede yer alıyor. 

Aşağıdaki liste, onun şarkılarına ilham veren kitaplardan oluşuyor:

Uzun Mesafe Koşucusunun Yalnızlığı, Alan Sillitoe

Bowie’nin 1967 tarihli albümü üçüncü şahıs ağzından anlatımıyla “en gerçekçi” şarkı sözlerine sahip. 19 yaşındayken “Sinirli Genç Adamlar” adıyla anılan İngiliz yazarları okurdu: John Braine’in Tepedeki Oda’sı, Keith Waterhouse’un Billy Liar ve There is a Happy Land’i (Mutlu Bir Yer Var), John Osbourne’un Look Back in Anger (Öfke)’si favori kitapları arasındaydı. Son iki kitabın adı, şarkılarına başlık oldu. Ancak aralarında ona en çok ilham veren Alan Sillitoe’nun 1959 yılında yayımlanan kısa öykü derlemesi oldu. “Ernest Amca” öyküsünü “Little Bombardier” şarkısı için, “Jim Scarfedale’in Rezaleti”ni ise “Uncle Arthur”u yazarken kullandı. 

Tibet'te Yedi Yıl, Henrich Harrer

Bowie, Budizm'i 1960'ların ortalarında keşfetti. Londra'da, sürgün edilen Tibetli rahiplerle arkadaş oldu ve Heinrich Harrer’ın 1952'de yayımlanan anı kitabını bir çırpıda bitirdi. Harrer, Batılıların az bulunduğu bir zamanda Tibet'te yaşadı ve  Çin'in fethinden önce bağımsız bir krallık olarak son günlerini belgeledi. Harrer’ın Dalai Lama’nın Potala Sarayı'nın tasvirleri, Bowie’nin 1967’de yazdığı, Lhasa'da rüya gören bir rahip hakkındaki “Silly Boy Blue” şarkısının ilham kaynağı oldu. Yıllar sonra Bowie'nin çıkardığı Earthling albümündeki bir şarkı, adını bu kitaptan aldı.

Böyle Buyurdu Zerdüşt, Friedrich Nietzsche

Nietzsche’nin eseri 1960’ların sonları ve 1970’lerin başında Bowie’nin şarkılarını büyük ölçüde etkiledi. “All the Madmen”, “The Superman”, “Quicksand” ve “Ashes to Ashes” şarkıları, kitaptan öğeler taşıyor. 

Çocukluğun Sonu, Arthur C. Clarke

Clarke’in 1953 tarihli bilimkurgu romanından esinlenen şarkılar arasında 1970'lerin başında çıkan “Oh! You Pretty Things” ve “Changes” yer alıyor.

Otomatik Portakal, Anthony Burgess

Bowie her ne kadar başta, Stanley Kubrick’in 1971’deki Anthony Burgess’in romanından esinlenilen filminden etkilense de Burgess’in uydurduğu “Nadsat” dilinden bir o kadar büyülendi. Kitap Bowie'nin 1970'lerde “henüz yaşanmamış sahte bir dünya” yaratma konusundaki girişimlerine ilham verdi. On yıllar sonra, son albümünde Bowie, Nadsat diliyle dolu komik bir şarkı (“Girl Loves Me”) yazdı.

I Am Still the Greatest Says Johnny Angelo (Hala En Mükemmel Benim Der Johnny Angelo), Nik Cohn

"Şiddet, parıltı ve hız, duruş ve yanıp tutuşma…Değer verdikleri yalnızda bunlardı, başka şeyler değil..." sözlerinin bulunduğu Nik Cohn'un rock yıldızı tasvirleri, Elvis Presley ve P. J. Proby esas alınarak yazıldı. "Ziggy Stardust" ve "Aladdin Sane" bu kitaptan esinlenen şarkılardandır.

1984, George Orwell

Otomatik Portakal dışında Bowie'nin elinden bırakamadığı kitaplar arasında Orwell'in 1984'ü vardı. Kitabı baz alarak bir müzikal yaratmaya çalıştı ancak Sonia Orwell kitabın telif haklarını vermeyince bu isteğini "Diamond Dogs" şarkısıyla gerçekleştirdi. Daha sonraları Bowie, kitabın ona çocukluğunda içinde bulunduğu Brixton ve Bromley’in savaş sonrası dönemini hatırlattığını söyledi. Hükümetin baskısı altında kalan insanları müziğinde sık sık ele aldı.

Bahar Karları, Yukio Mishima

Japon yazar Yukio Mishima, Bowie'nin favorileri arasındaydı. Denizi Yitiren Denizci romanının etkisi "Heroes" şarkısından Bowie'nin internette kullandığı rumuzuna kadar hayatının birçok yerinde kendini gösterdi. The Next Day albümünün son parçası "Heat", Bahar Karları'na atıfta bulunur. Mishima'nın kullandığı ölüm, çöküş, estetik, değişim ve yeniden doğma temaları Bowie'nin son albümlerinde de görülebilir.

Hawksmoor, Peter Ackroyd

Ackroyd’ın romanı, 18. yüzyıl Londrası'nda okültist bir mimarın ve rasyonel bir dedektifin iç içe geçmiş anlatıları Bowie’nin gizemli albümü 1.Outside’da karşımıza çıkıyor.

 

 

Çeviren: Aslı İdil Kaynar

(Lithub)

 


Twitter'da Paylaş
0

YORUMLAR


İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR