geldiğin gece kar yağmıştı kentin üstüne

gökyüzünden sorular düşüyordu hiç durmadan

Devrim Dirlikyapan, Karla Gelen Sessizlik uzadıkça tütün çantasına uzanıyordu Ozan. Önce organik kâğıttan bir tane çekip çantanın küçük tahtasına yatırıyor, sonra parmaklarını sarıya boyayan Old Holborn paketinden bir tutam tütün alıp kâğıda koyuyor, en sonunda da filtreyi yerleştirip sarıyordu. İlk nefesi çektiği an her şey susuyordu. Ne çatal bıçak şıkırtıları ne koşuşturup duran garsonlarla kedilerin mırıltıları… Her şey, sanki televizyon kumandasındaki mute tuşuna basılmış gibi mutlak bir sessizliğe bürünüyordu. Dumanların arasından yirmi yıllık dostuna baktı, telefonuyla oynuyordu. Yıllar sonraki bu ilk görüşmelerinde anılardan medet ummuştu Ozan ama belli ki geçmişin hükmü de uzun boylu olmuyordu. Peynir kavun, söğüş, pazı sarması ve deniz börülcesi… Tamamdı her şey. Ara sıcak için yaprak ciğerde karar kıldılar, birazdan gelecekti. Yaprak yeşili gözleriyle gülümsedi Ömür. Önce bardaklar çarpıştı, sonra dipleri masaya vuruldu, ardından usul yudumlar. Ozan sıkıldıkça cigara sarıyordu. Selfie yapıp facebook’a koydular. Yıllar sonra yeniden. Epey beğenildi. İkinci kadehlere geçtiler. Ömür, oğlunun üstün zekalı olduğundan bahsetti. Kendi kuruntuları değildi elbette, test yaptırmışlardı. Psikolog, yeteneklerini fark etmesine ve geliştirmesine yardımcı olun demiş. Eski arkadaşlarının, kuzenlerinin ve tüm tanıdıklarının çocuklarının ya üstün zekalı ya da hiperaktif çıkmasına alışmıştı Ozan. Gözü çapraz masada uyuklayan Oligarşi Muharrem’e takıldı. Cigaranın ucuyla işaret etti Ömür’e. Sonra lakabın tarihçesini döktü masaya. Masada yer yoktu, kadehlerini kaldırdılar mecburen. Ahmet abi geldi masaya, kontrol varmış, kültabağını aldı gitti. Dışarı çıktılar. Ozan çıkarken masadaki fırdaları topladı eliyle, bu soğukta kuşların açlıktan öldüklerinden dem vurdu. Ömür bilimsel açıklamalarla destekleyerek kuşların soğuktan ölmeyeceklerini savundu. Hava yeni kararmıştı, kıvraklı kadınlar misafirliğe gidiyorlardı küçük adımlarla. İçeriye döndüklerinde Müzeyyen abla çalıyordu. Masa çiçeklenmişti. Yanmış yağ kokusu bile geliyordu şimdi. Birer komiser dublesi daha içtikten sonra yarım bira söyledi Ozan kendine. Sözleri yorulunca sustular. Meyhaneden ayrıldıklarında kar şiddetlenmişti. Kaldırıma atılmış küçük kartlarda Ece, evde 50 TL yazıyordu. Yürüdüler. Gökyüzünden kar biçimli sorular düşüyordu iki dostun üstüne.