.jpg&w=3840&q=75)
Pieter Bruegel (baba) (1525-1569) bu resmini henüz daha Antwerp'de yaşarken ve gravürcü Hieronymus Cock için çizimler yaparken bitirdi. O zamanlarda resme baskın olan İtalyan geleneğine sırtını dönen Bruegel, gözden düşmüş Hieronymus Bosch'un (1450-1516) dünyasına daldı. Bosch'dan pek çok esinlenme görebileceğimiz bu resimde yine bizi afallatacak derecede figür ve form çeşitliliği var. Uzaktan bir yerden, büyük bir hale şeklindeki ışık kaynağından yaratıklar dalgalar hâlinde dünyaya atılıyor. Tırmık dişi kadar ince altın zırhıyla Mikâil meleğin önderliğinde bir melek grubunun taç giymiş yedi başlı ejderhayla ve diğer yaratıklarla savaştığını görüyoruz. Diğer yaratıklar isyan çıkaran ve cennetten kovulmuş melekler. Bu sahne Orta Çağ'dan itibaren resimlere çokça kez konu olmuş Revelation Kitabı'ndan bir sahne (12, 3-9). Bruegel'in versiyonunda savaşa hâkim olan görüntü acı değil. Mikâil meleğin ve onun az sayıdaki alayının yüzlerinde huzur ve mutluluğa yakın bir ifade var. Savaşın kederine veya trajedisine değil de resimde daha çok Bruegel'in şeytani yaratıkların çizimi için kullandığı bitkiden hayvana, mineralden insana gerçek hayattan pek çok formu çok dikkatli bir şekilde deforme edişine ve melezleyişine çekiliyoruz. Devasa karidesle kaynaştırılan midye kabukları, insan kafası iliştirilmiş kelebek kanatları, kolları olan bir balık, ve çeşitli ancak s kıvrak bir şekilde yerleştirilen kırmızı, yeşil, mavi ve beyaz renkleriyle soğuk sıcak bir düzen takip eden daha nice yaratık... Mikâil ve diğer melekler gökyüzündeki aydınlık ve canavarların itildiği karanlık arasındaki kontrast içinde çaba sarfetmeden galip geliyorlar.
Farklı bir deneyim için, aşağıda resmin Google ve Belçika Güzel Sanatlar Müzesi iş birliğiyle hazırlanan VR videosunu bulabilirsiniz.
Çeviren ve hazırlayan: Alper Güngör
(Google Arts & Culture)
