Bahadır Bayrıl’a bir keresinde, “Nasılsın? Neler yapıyorsun?” diye sorduğumda bana, “Fuar fuar dolaşıp kitaplarımı satmaya çalışıyorum” demişti.
Türkiye’de şair olmak da zordur, şiir kitabını satmak da. Şairler bir sözcüğün üzerinde çok düşünürler, o sözcüğün yerinde olup olmadığını iyice yartmadan kullanmazlar, o yüzden de bizim memlekette pek muteber değildirler.
Rosa das Rosas W. Bahadır Bayrıl’ın son şiir kitabı. Mühür Kitaplarından çıkmış Ocak 2021 diye yazıyor.
Tam da aşk mektubu yazdığım bir günde postadan çıktı kitap.
Doktora gitmiştim, bekleme odasında otururken bir çırpıda okuyuverdim. Okurken beş şiiri işaretlemişim. Sonra eve döndüğümde, sevdiğim kadına mektup yazarken bir tanesini kopya ettim.
Daha göndermedim mektubu, uzun sürecek yazması, derin bir aşkı anlatmayı deniyorum çünkü. Aynı Bahadır’ın son kitabında yaptığı gibi, derin bir aşktan söz ediyorum.
Şiir okumak apayrı bir iştir. Her okuyucu kendi dünyası ile algılar şairin dediğini, kimse şairin dünyasını umursamaz, o yüzdendir ki şairler yarını kuranlardır.
Bahadır Bayrıl bu kitabında, bana kalırsa hayatını sorguluyor.
Bu sorgulama sırasında derin bir siyasi eleştiriyi sözcüklerin arasına saklayarak, bugünkü siyasilerin anlayamayacakları derinlikte bir eleştiriyi sürdürüyor.
Kitapta şiirlerin adları Latince yazıldığı için anlamadım. Benim kültür seviyemin üzerinde bir bilgi ile yazılmış.
Ancak kitabın sonunda Leopardi’den bir alıntı var ve son cümlesi şöyle: “ Ama ben çok iyi hatırlıyorum ve biliyorum ki sen ve ben buradaki şeyleri sürekli olarak yok edip değiştiriyoruz, gerçi sen bunu yaparken belli bir yoldan gidiyorsun, ben bir başkasından.”
Gerçekten de yaşamı, aşkı, sorgulamayı, ülkenin gidişatını başka bir yoldan anlatarak şiirler yazmış yazar.
Vural Bahadır Bayrıl bizim kuşağın en iyi şairleri arasındadır. Farklı bir kişiliği vardır. Şiir adına pek çok şey yapmıştır, Şiir Atı bunun en güzel örnekleri arasındadır.
Şimdi ben okurların beni şaşırtmalarını bekliyorum ve Rosa Das Rosas’ı satın alacaklarını ve Bahadır’ın derin dünyasında keşfe çıkacaklarını umuyorum.
Şiirlerde sıklıkla karşılaştığımız “denizi seven çocuk” belki şairin kendisidir, belki olmak istediği insan ya da insanları betimlediği kimliktir.
Rosa Das Rosas kitabındaki Latinceler ve şairin adının başına eklediği “W” harfi sizi ürkütmesin, bu kitapla, farklı bir ufuk olduğunu ve oraya varmaya çalışırken, herkesin başka yoldan gittiğini daha iyi anlayacaksınız. Ama unutmayın ki görünen ufuk hep aynı yerde…
