Peter Pan
27 Ocak 2020 Edebiyat Kitap

Peter Pan


Twitter'da Paylaş
0

Peter Pan eğlenerek yaşamaya devam ediyor. Konular, olaylar, karakterler değişse de kahramanlar belleklerde hep yaşayacak.

Çocukların uyku öncesi halleri bir dolu rüyayı andırır. Büyülü ormanlar, periler, ilginç yaratıklar ve olaylar göz kapaklarında eşsiz bir maviliğe dönüşür. Sevgi, cesaret, iyilik, arkadaşlık, fedakârlık coşkun bir nehir gibi durmaz akar. Her an gelişebilecek serüvenlere karşı ihtiyatlı davranmak çok renkli bir haykırışa bürünür. Peri tozunun ışıltısıyla yıldızlara karışan evren bile olsa çocukların dünyasından daha gerçekçi değildir. Özgürce hareket etmek mizaçlarına uygun düşer. Atılan adımların nihai hedefe gitmesine dikkat ederler. Oluşan dünya kendilerine aittir, kötülüğe nokta koymadan durmalarını beklemek saflıktır. Başka diyarlara yolculuk yapan çocukların anlatacağı yığınla serüven olacaktır. İyi bir dinleyiciyseniz masal okur gibi onlara kulak verebilirsiniz. O çocuklardan biri var ki oldukça çılgındır. Peter Pan’ı çekici kılan öncelikle bu serüvenci kişiliğidir. Sonrasında ise her çocuk büyüyecek ama o hep aynı yaşta kalacak. Masalın ana odağındaki büyümek ya da büyümemek meselesi, iyi bir anlatıcının dilinde göğün sonsuzluğa açılan kapısını aralar. Heyecanla dinlenen bir masal, erken olgunlaştırdığı kadar aynı yaşın sırrında güzel bir anı olarak hafızada kalıcı etki yapar. Her birimizin ilkleri vardır. Peter Pan, elime alıp benim dediğim ilk kitaptı. Öğretmenimizin evini taşımanın karşılığında payıma düşen bu kitabı elektriklerin zırt pırt gittiği bir dönemde mum ışığında okumanın yeri farklıydı.

Süt dişleriyle komik görünen Peter Pan aslında çetin ceviz biridir, aklına koyduğunu yapacak gözü karalıkta haşin, kayıp çocukları her türlü tehlikeden koruyacak güçte yetkin, durgun hayat şartlarını alt üst edecek derecede yaramaz bir çocuktur. Yaşadığı yer bir adaya benzer. “Hiçbiryer”, Peter Pan’ın gelişiyle canlanarak serüvenden serüvene koşulan gizemli bir yer kıvamındadır artık. Kayıp çocuklar, periler, Kızılderililer, timsahlar, korsanlar, Kanca ve çetesi, kuşlar ve diğer hayvanlar Hiçbiryer’de tehlikeyle iç içe yaşarlar. Kayıp çocuklar için hem kaptan hem kahraman bir baba rolündedir Peter Pan. Onlara serüvenlerini anlatırken ukalaca davranmaktan kaçınmaz. Her şeyin en iyisini, güzelini o bilir, yapar havasında görünmek hoşuna gider. Kayıp çocuklara masal anlatmayı ne kadar çok istese de tıkandığı yerler çoktur. Kurulu bir düzene gelemez. Büyümek faslında sorunlu bir kahraman yaratsa da J.M.Barrie, bilinmeyene eğlence gözüyle bakan Peter Pan karakterinin yaşama istenciyle göz doldurur. Evden uzaklaşıp bir dönem perilerle kalan ana karakter bir gün evine özlem duyar. Annesinin pencereyi açık bıraktığından emindir. Eve yaklaşınca müthiş bir hayal kırıklığı yaşar. Pencere demir parmaklarla örüldüğü gibi kendi yatağında da başka bir çocuk yatıyordur. Unutulduğunu bilmek onu ailesinden uzaklaştırır, ebeveynlerin sevgisine şüpheyle bakmasını sağlar.

Darling ailesini bize tanıtarak romana giriş yapan anlatıcının bazı karakterleri özel yanlarıyla beraber ele alması okurun masal dinleme arzusunu artırır. Ayrıntıların merak uyandıracak şekilde işlenmesi süreklilik arz eden bir anlatımın inceliğidir. İki yaşına girmek büyümenin başlangıcıymış. Gölgesini arayan Peter Pan’ın düştüğü içler acısı hal bununsadece bir parçası. “Neden ağlıyorsun çocuk!” Üzüntü verici duruma müdahale edecek bir çocuk mutlaka bulunur düşüncesi bile tatlı bir tuzağı ifade eder. Wendy ve kardeşlerini bilinmeyen bir bölgeye uçuran da öncelikle çocukların belleklerine nüfuz eden bu meraklı hallerdir. Ailelerin varlığına rağmen kayıp çocuklardan biri olmak inciticidir. Onlarla karşılaşan Wendy bir anne gibi duyarlı düşünür. Hem kardeşleri hem de onlar için elinden ne geliyorsa yapmaktan çekinmez. Üstlerini örtmekten masal anlatmaya kadar bin bir sürprizle mutluluğun anahtarını onlara uzatır. Peter Pan iyi bir babaysa o da iyi bir anne olmak zorundadır. Sorumlu ebeveynlerin koruyucu kimliği masaldaki çoğu kötülüğe davetiye çıkarır. Onlar kötü olabilir ama iyi bir annenin eksikliğini hissederler. İyilerle kötülerin savaşı gibi anlaşılmasın, aksine masal dünyasındaki bilinmezliğin yarattığı ışıktır tarafları birbirine çeken. Kötülüklerle başa çıkmanın bedelini birileri ödeyecektir. Peter Pan’ı kurtarmak adına yok olmayı göze alan peri Tinker Bell’in yaptığı büyülü bir dostluğun bitmediğinin işaretidir. Perilerin yaşamı inançla yer edinir. Çocuklar onlara inandığı sürece var olacaklardır. Gökyüzünü kuşatan yıldızlar ve Hiçbiryer’in perileri çocuklarla bir bütünü simgeler.

Değişen yaşam koşulları canlı hayatlarla paralel gelişiyorsa, yorgun bir ömür hissini bir gün herkes tadacaktır. Büyümek böyle bir sonun haritasını çıkarmaksa her bireyin dilinde ıslanan bir zaman sorunsalı yinelenecektir. Bir şeye yetişmek için koşuyoruz sanılır, oysa kim kendinden boşalan zamanı durdurabilir ki… Peter Pan eğlenerek yaşamaya devam ediyor. Konular, olaylar, karakterler değişse de kahramanlar belleklerde hep yaşayacak. Konu masalla başladı öyle de devam etmeli. Evlerin en gizemli bölümü masala yakın odalardır. Büyüklerin odasına karşılık hep çocuk kalan odalar çok renkli sahneleri dile getirir. Çocukların mutlu bir kimliğe ulaşmaları ve gittikleri masal dünyasından geri gelmeleri için pencereleri açık tutmalıyız. Büyümek ne korku, ne de gizemli hallerin bitmesidir. Belki de J.M.Barrie sıkıcılığı bitiren bir masal yazmıştır. Düşünmek yerine bir serüveni yaşamak daha eğlencelidir.   


Twitter'da Paylaş
0

YORUMLAR


İLGİNİZİ ÇEKEBİLİR