"Öğrenilmesi güç bir şey değildir kaybetme sanatı / görünürde o kadar çok şey niyetlidir ki kaybedilmeye / hiç de bir felaket sayılmaz onların kaybolmaları."

Elizabeth Bishop'ın kalp kırıklığını en derinden anlatan şiiri "One Art" (Bir Sanat) Bishop’ın son aşkı Alice Methfessel'ın onu terk etmesinden sonra yazıldı. Aşk ve yalnızlık, yalnızlığın korkunç ağırlıyla başa çıkma ve şeyleri, insanları "kaybetmek" şiirin temalarını oluşturuyor. İlk olarak 24 Nisan 1976'da The New Yorker'da yayımlanan şiir Dylan Thomas'ın "Do Not Go Gentle into that Good Night" ve Sylvia Plath'ın "Mad Girl's Love Song" gibi klasikleriniyle birlikte "One Art" İngiliz dilindeki en büyük ve en etkili  villanelle formunda yazılmış şiirlerinden biri olmaya devam ediyor. Bu şiir aynı zamanda Bishop'ın yazdığı tek villanelle.

Öğrenilmesi güç bir şey değildir kaybetme sanatı

görünürde o kadar çok şey niyetlidir ki kaybedilmeye

hiç de bir felaket sayılmaz onların kaybolmaları.

Her gün bir şey kaybedin. Kabul edin anahtarları

kaybetmenin telaşını, boşuna harcanan saati.

Öğrenilmesi güç bir şey değildir kaybetme sanatı.

Daha çok, daha çabuk kaybetmeye alıştırın kendinizi,

yerleri, isimleri, tasarladığınız yolculuk planlarını,

nasılsa bir felaket sayılmaz bunların unutulmaları.

Annemin saatini kaybettim. Sonra bak, en son evimi

ya da ondan önceki sevdiğim iki evim de gitti.

Öğrenilmesi güç bir şey değildir kaybetme sanatı.

İki şehir kaybettim, iki güzel şehir. Topraklarım vardı

uçsuz bucaksız, iki nehrim, varlığım koca bir kıtaydı.

Arıyorum hepsini. Ama bir felaket sayılmaz kaybolmaları.

Seni bile (o şakacı sesini, sevdiğim bir davranışını.)

Yadsıyacak değilim. İşte apaçık ortada,

Öğrenilmesi çok güç bir şey değilmiş kaybetme sanatı

her ne kadar (Yaz işte!) bir felaketi andırsa da yaşanması.

(Şiir çevirisi: Cevat Çapan)

Bishop hakkında daha fazla bilgi almak için "Elizabeth Bishop: Kaybetme Sanatı" adlı yazımıza göz atabilirsiniz.

(Brainpickings)