Nermin Ayduran
5 Nisan 2022
Fotoğraf
Elimdeki renksiz fotoğrafa uzun uzun bakıyorum. Bir şey oluyor sonra. Zaman sarsılıyor. İçimden başka bir el uzanıyor, orada değişmeden duran çocuğun ellerini tutuyorum. Güneşli bir gündüzde, mütevazı bahçenin göğüne uzanıp dolanan asmalarla, asma yapraklarının gölgesi sinmiş, müstakil, beya..
Devamı..






