Japonca'da "giyilen şey" anlamına gelen "Kimono" hem modern bir buluş hem de yaklaşık bin yıllık geleneğin bir simgesi. Kimono bugünkü bildiğimiz haline Meiji döneminde (1868–1912) kavuşmuş olsa da kökü, Heian döneminde (794–1192) popüler bir giyim şekli olan kosode'ye dayanıyor.
Bu yazıdaki desenler Honda Unkindō'nun yaklaşık 1902 tarihli kitaplarından alınma. Kitap, hem modern hem de geleneksel desenlerden oluşuyor.
Bu özel kitaplar, hem tüketiciler hem de tasarımcılar tarafından kılavuz olarak kullanılmak üzere, Kyoto'da kimono üretiminin on dokuzuncu yüzyılın sonlarında yaşanan patlamasının ardından basıldı. Terry Satsuki Milhaupt'ın modern kimono ile ilgili çalışmasında aktardığı üzere, kimononun “geleneksel Japonya” ile olan sembolik ilişkisinin, Meiji hükümetinin Edo döneminin katı sosyal hiyerarşisini ve izolasyonunu gevşetmesi nedeniyle daha açık hale geldiği bir dönemdi. Giderek geçirgenleşen sosyal ve uluslararası sınırlarla birlikte Batı giyiminin de popülerleşmesiyle modada büyük değişimler yaşandı. Kimono da modernleşti, ancak kimonodaki yenilik aslında onun bir gelenek simgesi olarak sunulmasıydı. Hükümet yetkilileri takım elbise ve üniforma giymeye başladığında, “Kimonolu kadınlar, kültürel sürekliliğin sembolleri ve ulusun terzilik mirasının koruyucuları oldu."
















Kısaltarak Çeviren ve Hazırlayan: Alper Güngör
(Public Domain Review)





